Քաղցրավենիքի արտադրությունում մեծ քանակությամբ քաղցրացնող նյութեր են օգտագործում, որոնք շատ ֆրուկտոզա են պարունակում: Սովորական շաքարը, որը մենք ամեն օր օգտագործում ենք, նույնպես կիսով չափ ֆրուկտոզա է պարունակում, գրում է medicina.ua-ը:
Ի տարբերություն գլյուկոզայի՝ ֆրուկտոզան ավելի թույլ է ճնշում գլխուղեղի հատվածները, որոնք պատասխանատում են ախորժակի համար: Այլ կերպ ասած՝ ֆրուկտոզայով հարուստ սնունդ ընդունելուց հետո մարդն իրեն ավելի քիչ հագեցած է զգում: Իսկ գլյուկոզան, ընդհակառակն, դանդաղեցնում է ուղեղի այն գոտիների ակտիվությունը, որոնք ուտելու ցանկություն են առաջացնում:
Գիտնականները խնդրել են 16-25 տարեկան 24 կամավորների մի պարզ փորձի մասնակցել: Մարդկանց առաջարկել են գլյուկոզայով կամ ֆրուկտոզայով հարուստ ըմպելիք խմել: Դրանից հետո կամավորներին առաջարկել են դիտել տարբեր ուտելիքների պատկերներ և խնդրել են գնահատել քաղցի աստիճանը: Միաժամանակ անցկացվել է ֆունկցիոնալ մագնիտա-ռեզոնանսային տոմոգրաֆիա, որը ֆիքսել է «պարգևատրման» կենտրոնի ակտիվությունը: Ֆրուկտոզայով ըմպելիք խմած մարդիկ իրենց ավելի սոված են զգացել: Նրանց մոտ ուտելու ցանկությունը խթանող ուղեղի հատվածում մեծ ակտիվություն է նկատվել:
Փորձագետները նշում են, որ գլյուկոզան արյան մեջ ինսուլինի նորմալ փոփոխություններ է առաջացնում, որոնք օրգանիզմին ասում են, որ կիլոկալորիաներ են մատակարարվել: Իսկ ֆրուկտոզան նման մեխանիզմ չի թողարկում:
