Ֆինանսատնտեսական ցնցումը, որ մի քանի օր շարունակ իշխանության լռության պայմաններում պատել էր Հայաստանը, կարծես թե ավարտվում է, գոնե այս փուլում, և ավարտվում է Հովիկ Աբրահամյանի վոյաժով՝ խանութներ և սուպերմարկետներ: Մի քանի օր շարունակ պահ մտած վարչապետը դուրս է գալիս թաքստոցից, ընդ որում` դա անում է կարծես թե հաղթական կեցվածքով: Համենայնդեպս, Հովիկ Աբրահամյանը ոչ թե փորձում է արդարանալ և ներողություն խնդրել հանրությունից, այլ փորձ է անում հասարակությանը ներկայանալ «ձիու վրա» և ցույց տալ, թե շրջում է խանութներում և սուպերմարկետներում ու «փոթորիկն է սանձում»:
Կարծեք թե ակնհայտ է, որ ֆինանսատնտեսական ցնցումը Հայաստանում նոր իրողություններ է առաջ բերել ներքաղաքական, ավելի շուտ ներիշխանական համակարգում: Մի կողմից կարելի է հասկանալ, թե ինչն է Հովիկ Աբրահամյանի ոգևորվածության պատճառը, որը նկատելի էր նրա կեցվածքից: Նա իսկապես հայտնվել էր ծայրաստիճան բարդ դրության մեջ` հատկապես, երբ ակնառու է, որ իրենից այլևս ոչինչ կախված չէ: Եվ երբ տեսանելի է դառնում, որ այս փուլում իրադրությունը հաղթահարված է, ապա սա ինքնաբերաբար հանգեցնում է ոգևորության:
Միաժամանակ, սակայն, հաջորդ քայլերն արդեն խոսում են այն մասին, որ իշխանական համակարգում Հովիկ Աբրահամյանի համար իրավիճակ է փոխվել, այլապես ոգևորվելով հանդերձ, նա չէր սկսի իր «հաղթարշավը» վաճառակետերով: Դա նշանակում է, որ Աբրահամյանը որոշակի քարտ-բլանշ է ստացել: Հարցն այն է, թե որտեղից կամ ումից: Նախօրեին նա հանդիպել էր Արժույթի միջազգային հիմնադրամի և Համաշխարհային բանկի ներկայացուցիչների հետ, նաև տեղեկություն էր տարածվել, որ խորհրդակցություն է եղել Սերժ Սարգսյանի մոտ: Բացառված չէ, որ Հովիկ Աբրահամյանը աջակցություն ստացել է երկու տեղից էլ: Ինչպիսին կլինի աջակցության շրջանակը` դժվար է ասել: Սակայն ակնհայտ է, որ արդյունքները կունենան ներքաղաքական լայն ընդգրկում:
Մասնավորապես` ստեղծված իրավիճակը Հովիկ Աբրահամյանին բավական մեծ կախվածության մեջ էր գցել ոչ իշխանական ուժերից կամ ավելի ճիշտ` «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունից: Ակնհայտ էր, որ վերջին շրջանում, ելնելով տնտեսական խայտառակ պատկերից, Հովիկ Աբրահամյանը գտնվում էր ԲՀԿ-ի լիակատար խնամակալության տակ` ամբողջությամբ կախված մնալով այդ խնամակալությունից: Սա, բնականաբար, խախտում էր ներքաղաքական և ներհամակարգային բալանսը, որ փորձում է պահել Սերժ Սարգսյանը` վարելով «կոմպլեմենտար» ներքին քաղաքականություն և այդ միջոցով փորձելով կառավարել ներքաղաքական պրոցեսները: Սերժ Սարգսյանը կառավարում է ներհամակարգային թևերի հավասարակշռության մոդելով, ներիշխանական բևեռների բազմազանության օգնությամբ: Այլ ռեսուրսներ նա չունի, համենայնդեպս առայժմ:
Ներկայիս տնտեսական իրավիճակը, ըստ էության, խախտում էր հավասարակշռության առանցքներից մեկը՝ ԲՀԿ-Հովիկ Աբրահամյան առանցքը, եթե ԲՀԿ-ի շրջանակում դիտարկում ենք նաև երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի գործոնը: Այստեղ իրավիճակը բավական շերտեր ունի: Մի կողմից Հովիկ Աբրահամյանը հավասարակշռում է ԲՀԿ-ի ծանրությունը և դյուրացնում Սերժ Սարգսյանի համար այն կրելու հնարավորությունները, մյուս կողմից` Հովիկ Աբրահամյանը նաև հենց ԲՀԿ-ի շրջանակում է Սերժ Սարգսյանի համար հավասարակշռեցնող դեր կատարում՝ այդ շրջանակում մրցակից հանդիսանալով Ռոբերտ Քոչարյանի համար: Արժանահիշատակ է, թե ինչպես է Ռոբերտ Քոչարյանը Հովիկ Աբրահամյանի վարչապետ նշանակվելուց հետո մի քանի անգամ բավական քննադատաբար արտահայտվել կառավարության գործողությունների, հեռանկարների կապակցությամբ:
Տնտեսական իրավիճակի վատթարացումը, որի մի մասն, իհարկե, օբյեկտիվորեն դուրս է Հայաստանից, իսկ մյուս մասով իշխանությունները մի շարք հանգամանքների արդյունքում զուրկ են թե՛ ինչ-որ բան փոխելու ցանկությունից և թե՛ կարողությունից, ըստ էության Հովիկ Աբրահամյանի «մրցակցային» պոտենցիալն է թուլացնում: Եվ այս պայմաններում Սերժ Սարգսյանի համար անհրաժեշտ է դառնում տնտեսական վիճակի պատասխանատվության սլաքները կառավարության կողմն ուղղելու փոխարեն Հովիկ Աբրահամյանին որոշակի քարտ-բլանշ տալ, հնարավորություն տալ դուրս գալու թաքստոցից և որոշակի քարոզչական միավորներ հավաքելու` ամրացնելով «մրցակցային» պոտենցիալը և այս կոնտեքստում նաև հավասարակշռող դերակատարությունը և ԲՀԿ-ի շրջանակում, և նաև իշխանական համակարգում ընդհանրապես:
Միևնույն ժամանակ, Սերժ Սարգսյանն այդ քարտ-բլանշը տալիս է ոչ հրապարակային` այդպիսով ապահովելով Հովիկ Աբրահամյանի որոշակի անկախացում ծանր վիճակում ԲՀԿ-ի խնամակալությունից, մյուս կողմից` իրեն իրավունք վերապահելով հրապարակային դաշտում ցանկացած պահին գրոհել Հովիկ Աբրահամյանին՝ այդ հնարավորության առկայությամբ նրան պահելով իրենից կախվածության մեջ:
