Հայաստանին ու Ադրբեջանին և ընդհանրապես՝ ողջ Հարավային Կովկասին սպառնում է «Իսլամական պետության» գործունեության հերթական օբյեկտը դառնալու վտանգ: «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում այս մասին ասաց ռուսաստանյան «Կովկաս» ինստիտուտի ղեկավար, քաղաքական վերլուծաբան Ալեքսանդր Կռիլովը՝ անդրադառնալով ԵԱՀԿ ՄԽ գործունեության արդյունավետությանը և այդ ձևաչափի հասցեին այս օրերին հնչող քննադատությանն առ այն, որ միջնորդները հեղինակազրկվել են և հայկական պետությունների զինուժի համար չկարողացան նույնիսկ ապահովել ուղղաթիռի անկման վայրի հասանելիությունը՝ ուղղաթիռի անձնակազմի դիերը տարհանելու և ուղղաթիռի կարևոր մասերը դուրս բերելու նպատակով:
Նա նշեց, որ ԵԱՀԿ ՄԽ-ն շարունակում է իր գոյությունը, քանի որ չկա մեկ այլ միջազգային կառույց կամ ձևաչափ, որը կապահովի հակամարտող կողմերի միջև բանակցային գործընթացի շարունակականությունը: Ըստ Կռիլովի՝ ճիշտ են քննադատությունները ՄԽ-ի հասցեին, թե՝ ՄԽ-ն չկարողացավ նույնիսկ հումանիտար բնույթի խնդիր լուծել, ինչը կարելի է գնահատել որպես այդ կառույցների անարդյունավետություն:
«Սակայն այսպիսի քննադատական գնահատական տալիս պետք է հաշվի առնել, որ միջազգային կառույցներն իրենց աշխատանքը ծավալում են չկարգավորված հակամարտության պայմաններում: Միևնույն ժամանակ՝ կողմերը գրավել են կտրուկ և անհանդուրժող դիրքորոշում` հաճախ հրաժարվելով ՄԽ-ի, ԿԽՄԿ-ի հետ աշխատանքից կամ գաղտնիության պայմաններում հրաժարվելով համագործակցությունից: Կոնկրետ ուղղաթիռի անձնակազմի զոհերի դիերի տարհանման հարցում անհրաժեշտ էր և Հայաստանի, և Ադրբեջանի համաձայնությունը: Այդ համաձայնությունը չստացվեց ադրբեջանական կողմից, ուստի հայկական կողմը որոշեց իր սեփական ուժերով հարցին լուծում տալ:
Ադրբեջանական կողմը ուղղաթիռի մասերը հրետանային կրակով վերացնելու հնարավորություն ուներ, սակայն դրան չգնաց, ու հնարավոր է՝ այդ հարցում իրենց դերակատարությունն ունեցավ միջազգային հանրությունը՝ ՄԽ-ի, Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի և միջազգային այլ կազմակերպությունների հայտարարությունները»,- մեկնաբանեց Ալեքսանդր Կռիլովը:
Նա նշեց, որ գլխավոր խնդիրը միջազգային միջնորդներն ու վերոնշյալ խնդիրները չեն: Նրա համոզմամբ՝ գլխավոր խոչընդոտը հակամարտող կողմերի դիրքորոշումներն են, այդ դիրքորոշումները շարունակում են միմյանց հակասել, յուրաքանչյուր կողմ սպասում է, որ միջազգային միջնորդները կաջակցեն իրենց և կստիպեն մյուս կողմին գործել ըստ այդմ:
«Ներկայումս ոչ Հայաստանը, ոչ Ադրբեջանը փաստորեն որևէ կապիտուլյացիայի պատրաստ չեն, նրանք պատրաստ չեն նաև փոխզիջումների: Ադրբեջանում առաջ են քաշվում գաղափարներ Երևանի խանության պատմական պատկանելության մասին: Միգուցե ինչ-որ մեկը Բաքվում մտածում է այսպիսի զիջման մասին: Քիչ հավանական է, որ սա իրատեսական լինի, որ նման զիջման դիմաց Հայաստանը փոփոխի իր դիրքորոշումը ԼՂ խնդրի հարցում: Ներկայումս բանակցություններից բեկում ակնկալել պետք չէ:
Բայց իրավիճակը կարող է փոխվել Հայաստանի կամ Ադրբեջանի ներքաղաքական սրացումների հետևանքով, իսկ Հարավային Կովկասի մասշտաբով՝ այնպիսի գործընթացների ազդեցությամբ, որոնք Ադրբեջանի և Հայաստանի հարավային սահմաններով են անցնում, այնպիսի երկրներում, ինչպիսիք են Իրաքը, Սիրիան և այլ պետություններ: Ավելի ու ավելի մեծ նշանակություն է ստանում Հրվ. Կովկասի աշխարհագրական դիրքը այնպիսի տարածքների հարևանությամբ, որոնք ներկայում վերահսկվում են ԻՊ կողմից: ԻՊ-ի նպատակը համաշխարհային խալիֆաթի ստեղծումն է: Ակնհայտ է, որ եթե Հրվ. Կովկասը դառնա ԻՊ-ի գործունեության հերթական օբյեկտ, ապա տարածաշրջանը արմատական փոփոխությունների կենթարկվի»,- նման տեսակետ հայտնեց Ալեքսանդր Կռիլովը:
