Hraparak.am-ը գրում է. «Հայաստանի Հանրապետության ծանր սոցիալական, տնտեսական կյանքը, որի պատճառով երկիրը դատարկվում է, մղվել է հետին պլան: Քաղաքական օրակարգում են հայտնվել սահմանադրական և կառուցվածքային փոփոխությունները, ընդդիմության տարբեր թևերի հարաբերությունները, հանրահավաքների-նստացույցների թեման: Անցած շաբաթ իշխանությունն անակնկալ որոշում կայացրեց՝ փոխելու կառավարության կառուցվածքը՝ միավորելով երկու գերատեսչություն՝ տարածքային կառավարման և արտակարգ իրավիճակների նախարարությունները, ինչպես նաև ստեղծել նոր՝ միջազգային տնտեսական ինտեգրման և բարեփոխումների նախարարություն:
Պաշտոնական հիմնավորումը օպտիմալացումն է, որը բխում է երկրի բյուջեի տնտեսման շահերից: Եթե այդպես է, ապա ինչո՞ւ է ստեղծվում մի հսկա գերատեսչություն, եթե այն կարող էր որևէ վարչության տեսքով ընդգրկվել, ասենք, էկոնոմիկայի նախարարության կառուցվածքում: Իսկ եթե խնդիրը կառավարման ուռճացված հաստիքացուցակը կրճատելն է, ապա նախարարների, վարչապետի խորհրդականների ու օգնականների, փոխնախարարների ուռճացված ինստիտուտը մի թեթև կրճատելու դեպքում տնտեսական օգուտն ավելի զգալի կլիներ: Ընդ որում, ասում են, օպտիմալացվող նախարարությունները գրեթե ամբողջությամբ են միավորվում, բացառությամբ մի քանի կրկնվող հաստիքների կրճատման: Կառավարությունում վախենում են, որ գործազուրկների բանակը կհամալրի ընդդիմադիրների շարքերը: ՏԿՆ-ի ու ԱԻՆ-ի միավորումը՝ գեներալ ղեկավարով հանդերձ, ոմանք մեկնաբանեցին իշխանության համար մարզերը կառավարելի դարձնելու նկատառումներով, ինչը նախկինում փորձում էին անել՝ նախկին ոստիկաններին մարզպետ նշանակելով: Օդում կախված մնաց ՆԳՆ-ի հարցը: Ինչո՞ւ հանկարծ Հովիկ Աբրահամյանը շրջանառության մեջ դրեց ներքին գործերի նախարարություն ստեղծելու հարցը, որը ներառված չէր ներկայիս կառուցվածքային փոփոխությունների օրակարգում և արդիական չէր համարվում:
Ընդ որում, հարցը նախապես չէր քննարկվել, ու երբ Արգամիչն այդ մասին հայտարարել է Ջերմուկում, բոլորն անակնկալի են եկել, այդ թվում՝ Վովա Գասպարյանը: Թեև չի բացառվում, որ Հովիկ Աբրահամյանը դա ասել է՝ հենվելով այն հանգամանքի վրա, որ տարիներ շարունակ ՆԳՆ-ն վերականգնելու հարցը եղել է օրակարգում: Նույնիսկ Վովա Գասպարյանի նշանակումից հետո, ասում են, վերջինիս հետ քննարկել են այդ հարցը՝ արժե՞ այն դարձնել քաղաքական գերատեսչություն՝ վերականգնելով ՆԳՆ-ն: Գասպարյանը դեմ է եղել, թերևս միայն այն պատճառով, որ կառավարությանն առընթեր այս մարմինն ուղղակիորեն ենթարկվում է ՀՀ նախագահին, իսկ եթե դառնա նախարարություն, կդառնա քաղաքական կուսակցությունների սակարկման առարկա՝ կոալիցիա կազմելու ժամանակ:
Նյութն ամբողջությամբ` hraparak.am-ում
Լուսանկարը՝ Irakan.info-ի
