Սուրբ Ծննդյան և Մկրտության տոնը Հայ առաքելական եկեղեցին նշում է միասին և այն անվանում «Հայտնության տոն», որովհետև այդ օրը արարածները տեսան իրենց Արարչին: Տիրոջ Ծննդյամբ եղավ նաև նրա Հայտնությունը. Սուրբ Կույսից ծնվելով` Աստված որպես մարդ երևաց:
Քրիստոսի Ծննդյան և Հայտնության տոնը բոլոր տոների սկիզբն ու հիմքն է:
Մինչև 4-րդ դարը Աստվածահայտնության տոնը ողջ քրիստոնյա աշխարհը նշում էր հունվարի 6-ին, սակայն 4-րդ դարից Հռոմի եկեղեցին սկսեց տոնակատարել դեկտեմբերի 25-ին, իսկ Մկրտությունը` հունվարի 6-ին:
Նախկինում ընդհանրական եկեղեցին Ս. Ծննդյան և Մկրտության տոները միասին էր տոնում, սակայն Արտեմոնը, որ Քրիստոսի խաչվելուց 34 տարի անց աշակերտել էր Հովհաննես առաքյալին, նոր ընթերցվածք կարգելով Հակոբոս Տյառնեղբոր ընթերցվածքների դեմ` դեկտեմբերի 25-ը հռչակվեց որպես Քրիստոսի ծննդյան տոն, իսկ 6-ը` Մկրտության: Քաղկեդոնի ժողովում եւս որոշվեց Ս.Ծննդյան տոնը նշել դեկտեմբերի 25-ին:
Իսկ Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցին, հավատարիմ մնալով հնավանդ և առաքելահաստատ կանոններին, Սուրբ Ծնունդն ու Մկրտությունը տոնում է միասին` հունվարի 6-ին:
