Այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանը անցնող 2012-ի բնապահպանական, ճարտարապետական հիմնախնդիրների և ձեռքբերումների մասին իրենց մտահոգությունները հայտնեցին բնապահպան Կարինե Դանիելյանը, ճարտարապետ Սաշուր Քալաշյանն ու Երևանի նախկին գլխավոր նկարիչ Հաղթանակ Շահումյանը:
Բանախոսների խոսքով՝ 2012 թվականին եղել են դրական տեղաշարժեր, որոնց հասել են պայքարի արդյունքում, սակայն դրանք կրել են տարերային բնույթ:
Հաղթանակ Շահումյանը կարծում է, որ երկրի հիմնական բացթողումը օրենքի նկատմամբ լիակատար արհամարհանքն է՝ որոշումները կան, ընդունված են, սակայն բացակայում է դրանք կատարելու ցանկությունը:
Ինչ վերաբերում է Երևանի ամանորյա զարդարանքներին, վերջին շրջանում քաղաքում տեղադրված հուշարձաններին, ապա, ըստ բանախոսի` «դրանք գավառական ստեղծագործություններ են»:
«Քաղաքի միջավայրը գավառական մտածողությամբ է զարգանում, պետք է արվի նախագծով, կենտրոնացված: Եղած լավն էլ արժեզրկվում է»,- համոզված է Հ. Շահումյանը:
Կ. Դանիելյանի խոսքով՝ վերջին շրջանի ամենամեծ ձեռքբերումը երիտասարդների շարժումն է, ինչի արդյունքում ինչ-ինչ նվաճումներ եղան, «սակայն մեր ագահությունը ամեն ինչ սպանում է»: 2012թ. ձեռքբերումներից նա նշեց այն, որ Սևանի մակարդակը հասել է 1900 մետրի, սակայն առնվազն տարօրինակ համարեց լճից կրկնակի ջրի բացթողնման փաստը:
Ըստ բնապահպանի` անցնող տարվա 2 ամենակարևոր բացթողումները տեղի են ունենում քաղաքաշինության ու ընդերքագործության բնագավառներում` վերջինս «երկիրը քանդելով գնում է»:
«Թեղուտից սկսած՝ մտել ենք անտառածածկ տարածքներ՝ Մեղրաձոր, Աղավնաձոր: Սա ճանապարհ չէ: Մեր երկիրը քանդելով ենք առաջ գնում»,- ասաց Կ. Դանիելյանը:
Իր խոսքում նա անդրադարձավ նաև Երևանի հրապարակի հայեցակարգին` ԱԳՆ շենքը՝ պետականության խորհրդանիշը, բիզնեսի խորհրդանիշի վերածելու խնդրին, և ընդգծեց, որ մեզանում առաջնային է դառնում «բիզնեսի սիմվոլը»:
«Եթե մշակութային օջախ դառնար, ապա դա գուցե ընկալելի լիներ»,- նշեց նա:
Ճարտարապետ Սաշուր Քալաշյանի համար 2012թ. գլխավոր ձեռքբերումը Մաշտոցի պուրակի կրպակների խնդիրն էր և այն, որ Երևանի քաղաքապետարանն ի վերջո հասկացավ, որ սեփականաշնորհված հողամասերն ու շինությունները պետք է հետ վերցնի, բացի այդ՝ որոշում կայացվեց Երևանի փոքր կենտրոնի վերաբերյալ: Սակայն այստեղ էլ նա մտավախություն հայտնեց, որ մինչ որոշումը կյանքի կոչվի, «Երևանի փոքր կենտրոնից բան չի մնա»:
