ՀՀ ՊՆ N զորամասի տարածքում ականի պայթյունից վիրավորված կապիտան Վահագն Սարգսյանը երկու տարի է՝ ինչ դիրքային զորամասում է ծառայում: Ասում է՝ ավագ ընկերներից շատ բան է սովորել, փորձ ձեռք բերել: Ակեղծորեն խոստովանում է, որ դիրքային զորամասում ծառայությունը տարբերվում է քաղաքային զորամասի ծառայությունից: Բանակում պատրաստվածությունը թե՛ զինվորական և թե՛ սպայական կազմում շատ լավ վիճակում է, մարտական ոգին էլ՝ շատ բարձր:
«Հետ եմ գնալու, լավ է լինելու, ոչ մի խնդիր չկա: Զինվորները մեզ ոգևորում էին, դուխներն էլ տեղն էր, հետ ենք գնալու մեր գործին»,-ասաց նա:
Վահագն Սարգսյանը կատարվածից հետո ոչ թե ընկճվել, այլ ընդհակառակը՝ գոտեպնդվել է, ասում է՝ ծառայությունը սրանով ոչ թե վերջանում, այլ նոր է սկսվում:
«Մերոնք տղամարդ տղերք են, իսկ նրանք վախկոտ բաներ են: Ասենք՝ գիշերը մարտական հենակետում սաղ գիշեր վախից գոռում են, շուխուռ անում, որ այնտեղ են, անիմաստ սաղ գիշեր կարող է գոռան, իսկ մեր զինվորը, դուրս է գալիս, ոչ թե մարտական խնդիր կատարելն է, առօրյա կյանքն է մեր զինվորի: Եղել է, որ հարձակվել են, կրակոցներ են եղել, իսկ մեր զինվորը չի վախենում, ընդհակառակը ազարտի ընկած խաղում է։ Հալալ է մեր զինվորներին, որ ընդհանրապես դուխները չեն գցում»,- հավելեց Վահագն Սարգսյանը:
