Կանանց պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտի WBA, WBO, WIBF վարկածներով աշխարհի չեմպիոն Սյուզի Կենտիկյանը (34-1) 4 տարվա դադարից հետո կրկին Հայաստանում է: Սյուզին հանդիպեց լրագրողների հետ:
«Առաջին անգամ աշխարհի չեմպիոն դարռնալուց հետո պարտվեցի, ինչին, իհարկե չէի հավատում: Դա առաջին պարտությունս էր, որը շատ ծանր էի տանում: Դրանից հետո նորից դարձա չեմպիոն, ու դա կարիերայիս ամենամեծ նվաճումն էր: Ցանկանում եմ պահպանել չեմպիոնի կոչումը, քանի որ մտադիր եմ կարիերաս ավարտել՝ չեմպիոնի կոչումը պահպանելով:
Մանկուց զբաղվել եմ տարբեր մարզաձևերով, բայց սիրեցի բռնցքամարտը: Մյուս մարզաձևերի նկատմամբ սեր չկար: Նույնիսկ հիվանդ վիճակում էի գնում մարզումների: Բռնցքամարտն իմ կյանքն է, առանց որի չեմ կարող ապրել: Ուզում եմ ցույց տալ, որ կինը ևս կարող է բռնցքամարտիկ լինել: Շատերն են ասում, որ չեն կարող պատկերացնել, թե ես ինչպես կարող եմ բռնցքամարտիկ լինել, բայց երբ տեսնում են մենամարտերս, հասկանում են:
Երբ առաջին անգամ մտա մարզադահլիճ, բոլորը տղաներ էին: Մարզիչս հավատում էր, որ հաջողությունների կհասնեմ: Այդ ժամանակ դպրոցից գալիս էի տուն, սնվում էի, գնում մարզման՝ մոտ 2.5 ժամ լինելով ճանապարհին: Դրանից հետո նույնքան ժամանակ վերադառնում էի տուն ու գնում աշխատանքի, քանի որ ծանր պայմաններում էինք ապրում:
Այդ ժամանակ մեզ ցանկանում էին դուրս հանել Գերմանիայից, սակայն մարզական հաջողությունների համար ինձ թողեցին, բայց ընտանիքիս դուրս հանելու ծրագիրը դեռ կար: Հիմա նրանք նույնպես ունեն քաղաքացիություն:
Մտադիր եմ ևս 2 տարի շարունակել կարիերաս, որից հետո, հավանաբար, կդառնամ մարզական հաղորդավար: Ճիշտն ասած, Գերմանիայում հանդես եկող մարզիկներից ոչ ոքի հետ մտերիմ չեմ: Բոլորին ճանաչում եմ, բայց այնպես չէ, որ հեռախոսի համար ունենամ, զանգեմ, հարցնեմ ինչպես ես, բայց երբ հանդիպում ենք, օրինակ միջոցառումներին, միշտ հարգանքով ենք, բարևում ենք, խոսում ենք: Բայց անձնական շփում չկա: Ես թույլ չեմ տալիս: Չեմ ուզում:
Իրենք իրենց կարծիքն ունեն: Աբրահամն ասել է, որ չի սիրում կանանց բռնցքամարտ, այս, այն: Դա իր կարծիքն է: Ես չեմ խորանում: Մխիթարյանի խաղին, ճիշտն ասած, չեմ հետևում»:
