Օրեր առաջ արդարադատության նախարար Հովհաննես Մանուկյանի հրամանով ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ պետ նշանակվեց ոստիկանության գնդապետ Ռուբիկ Ստեփանյանը, ով երկար տարիներ աշխատել է ներքին գործերի, ապա արդեն՝ ոստիկանության համակարգում: Երկար տարիներ նա եղել է Կոտայքի մարզի ոստիկանապետը: Ոստիկանության համակարգի երկարամյա աշխատողի նշանակումը քրեակատարողական հիմնարկում, այն էլ՝ ամենախնդրահարույց «Նուբարաշեն»-ում, բավական անհասկանալի թվաց: Իսկ մամուլում գրվեց, որ նրա նշանակման հիմնական պատճառն այն է, որ Ստեփանյանը բարեկամական-ջերմ ընկերական հարաբերությունների մեջ է գեներալ Սեյրան Սարոյանի և պաշտպանության նախկին փոխնախարար Գագիկ Մելքոնյանի հետ, ինչն էլ մեծ դերակատարություն է ունեցել:
Այս և մի քանի այլ հարցերի շուրջ «Առաջին լրատվական»-ը զրուցեց Ռուբիկ Ստեփանյանի հետ:
– Պարոն Ստեփանյան, Դուք երկար տարիներ աշխատել եք ոստիկանական համակարգում, սակայն նշանակվեցիք ՔԿՀ պետ: Ինչպե՞ս եք գլուխ հանելու, եթե երբևէ չեք աշխատել այս ոլորտում, որը համարվում է բավական խճճված և փակ:
– Գիտեք, ժամանակին քրեակատարողական հիմնարկները ենթարկվում էին ներքին գործերի նախարարությանը, և մենք այդ ժամանակ համատեղ աշխատել ենք: Այ, էդ պատճառով այս ոլորտը ինձ այդքան էլ խորթ չէ: Ինձ ծանոթ բնագավառ է, պրոբլեմներ չկան առանձնապես:
– Քանի որ պնդում եք, թե ոլորտը Ձեզ ծանոթ է, կնշե՞ք, թե պաշտոնը ստանձնելուց հետո հատկապես ո՞ր խնդիրներն են Ձեզ համար դառնալու առաջնային և հրատապ լուծում պահանջող:
– Գիտեք ինչ կա, ճիշտն ասած՝ դեռ երրորդ օրն է, ինչ ես աշխատում եմ, դեռ ուսումնասիրում եմ, խնդիրներն ուսումնասիրման փուլում են: Դեռ շուտ է ինչ-որ բաներ ասելը: Տեսական դեռ նայում եմ, տեսնեմ՝ ինչ խնդիրներ կան:
– Բայց «Նուբարաշենը» համարվում է ամենախնդրահարույց հիմնարկը: Խնդիրներ կան ցմահների հետ կապված, գերծանրաբեռնվածությունը արդեն գերխնդիր է Ձեր ղեկավարած հիմնարկում: Ինչպե՞ս եք լուծելու այս խնդիրները:
– Այո, լիքը բաներ կան՝ կապված կալանավորների տեղաբաշխման, դիմում-բողոքների հետ: Այո, ցմահների հետ կապված խնդիրներ կան, բայց դրանք ավելի շատ օրենքի հետ են կապված, քան մեզ հետ: Տեսնենք՝ ինչ կստացվի: Ցմահներն էլ, տեսնում եք, էլի օրենքի, օրենքի փոփոխության հետ կապված խնդիրներ են: Մնացածը՝ օրենքով ինչ նախատեսված է, իրենք օգտվում են այս լիազորություններից: Ուրիշ բան ինչ կարող ենք անել նրանց համար: Ինչ վերաբերում է գերծանրաբեռնվածությանը, ապա տեղյակ եք, որ Արմավիրում նոր ՔԿՀ են կառուցել ու մինչև սեպտեմբեր շահագործման կհանձնվի, և մեր հիմնարկը կթեթևանա:
– Պարոն Ստեփանյան, «Նուբարաշենը» նաև համարվում է ամենակոռումպացված ՔԿ հիմնարկը: Այնտեղ սահմանված են ամենատարբեր սակագներ՝ սկսած հանձնուքը հասցեատիրոջը փոխանցելուց, վերջացրած տարբեր տեսակի թմրամիջոցներ ներս անցկացնելով: Այդ առումով կոռուպցիան վերացնելու ուղղությամբ ի՞նչ քայլեր եք ձեռնարկելու:
– Երբ նշանակվեցի, նախարարի, վարչության պետի պաշտոնակատարի առաջին հանձնարարականը հենց դա էր: Այդ ուղղությամբ ամեն քայլ պետք է անենք, որ կոռուպցիան նվազի, մեղավորները պատժվեն, որ նորմալ լինի: Փորձում ենք ամեն ինչ անել, որ լավ լինի: Փորձում ենք և կադրային հարցեր լուծել, որ լավ լինի, և այլ հարցեր: Ամեն դեպքում ամեն ինչ անելու ենք, որ կոռուպցիան նվազի միանգամից: Դե, «Նուբարաշենը» մի քիչ փակ, քողարկված հիմնարկ է, միանգամից չենք կարող, բայց իրավիճակը տիրապետելի է, խնդիր չկա, և կարճ ժամանակում ամեն ինչ կընկնի իր տեղը:
– Կադրային կրճատումներ, փոփոխություններ է՞լ են լինելու:
– Եթե մարդն իր պարտականությունները նորմալ կատարի, աշխատանքը կատարի, ուրեմն կաշխատի, իսկ եթե չկարողացավ այսօրվա պահանջները, իմ դրած խնդիրները լուծել, ապա կփոխարինվի:
Ես ընդհանրապես ուրիշ տիպի մարդ եմ: Կադրային ջարդ, որպես այդպիսին, չի լինի, բայց կփորձենք մարդկանց հետ զրուցել, աշխատանքներ տանել, որ նորմալ աշխատեն, կոռուպցիոն և այլ տեսակի բաներն էլ հասցնենք մինիմալի: Ովքեր կենթարկվեն այդ պահանջներին՝ կաշխատեն, եթե չէ՝ կազատվեն: Անփոխարինելի մարդիկ չկան: Սա այն հիմնարկը չի, որ մարդիկ թույլ լինեն, խախտումներ թույլ տան: Այս հիմնարկում ամեն խախտում ճակատագրական է:
– Իսկ ինչո՞ւ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ պետի պաշտոնի ընտրությունը կանգ առավ հենց Ձեզ վրա:
– Ես երկար տարիներ աշխատում էի և երկար ժամանակ էլ կադրերի ռեզերվում էի: Ինձ առաջ են քաշել որպես փորձառու անձի:
– Իսկ Սեյրան Սարոյանը և պաշտպանության նախկին փոխնախարարն ի՞նչ դերակատարություն են ունեցել Ձեր նշանակման հարցում:
– Սեյրան Սարոյանը որևէ կապ չունի: Նրան ճանաչում եմ, ազգակցական կապ չկա: Նա պարզապես մարտական ընկեր է: Ես պատերազմի եմ մասնակցել, և պաշտպանության փոխնախարարն ու պատերազմի մնացած մասնակիցները իմ ընկերներն են, բայց դա կապ չունի իմ նշանակման հետ: Կամ՝ նրանք ի՞նչ լիազորություններ ունեն: Նրանք պարզապես իմ մոտիկներն են, իմ ընկերները: Բա երբ որ պատերազմ էի գնում, ինչի՞ մեկը չեկավ ասեր՝ մի գնա: Իմ նշանակումը պայմանավորված է բացառապես իմ անցած ուղով, իմ վաստակի գնահատմամբ: Հանրապետության ղեկավարները, արդարադատության նախարարը գտել են, որ ես աշխատանքային ջիղ ունեմ, փորձ ունեմ, բնավորության գծեր ունեմ: Առաջարկել են ու նշանակել են:
