Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում Մեսրոպ Մակյանի նախագահությամբ շարունակվեց Էդգար Վարագյանի գործի դատական քննությունը:
Ըստ մեղադրանքի՝ 28-ամյա արթիկցի, նախկին ոստիկան Էդգար Վարագյանը 2013 թվականի սեպտեմբերի 22-ին կոտրել է Նորքում բնակվող Քրիստինեի (անունը փոխված է) տան պատուհանի ապակին, դիմակավորված մուտք է գործել տուն, իր մոտ եղած, որպես զենք օգտագործված խաղալիք ատրճանակով և իսկական դանակով բռնություն է գործադրել, հարձակվել Քրիստինեի ու նրա անչափահաս դստեր՝ 2000 թվականի նոյեմբերին ծնված Կարինայի (անունը փոխված է) վրա:
Տուժողների դիմադրությունը կանխելու նպատակով Էդգարը պատիճավոր պղպեղի լուծամզվածք է փչել նրանց դեմքերին, ինչից նրանց աչքերը մռմռացել են:
Էդգարը Քրիստինեի ձեռքերը կապել է ձեռնաշղթայով, Կարինայի ձեռքերը՝ կպչուն ժապավենով, ու պահանջել է տանը եղած ոսկեղենն ու հինգ հազար դոլար:
Վարագյանը, առաջադրված մեղադրանքի համաձայն, ավազակային հարձակմամբ հափշտակել է 4 միլիոն 127 հազար 396 դրամի գույք:
Դրանով չբավարարվելով՝ Վարագյանը ատրճանակի ու դանակի գործադրմամբ Քրիստինեին ու նրա դստերը մտցրել է նրանց իսկ ավտոմեքենայի բեռնախցիկը, առանց հափշտակելու նպատակի տիրացել է այդ ավտոմեքենային՝ բացահայտ առևանգելով տուժողներին:
Նա տուժողներին տեղափոխել է Կոտայքի մարզի Ձորաղբյուր գյուղի մերձակա ամայի դաշտ, բեռնախցիկից դուրս է բերել Քրիստինեին, նրա նկատմամբ կատարել է բռնի սեքսուալ գործողություններ, հետո կնոջ կամքին հակառակ սեռական հարաբերություն է ունեցել հետը:
Այդքանից հետո, ըստ մեղադրանքի, Էդգար Վարագյանը անչափահաս աղջկան էլ է հանել մեքենայի բեռնախցից, մորն ու դստերը թողել է դաշտում, իսկ ինքը նրանց մեքենայով հեռացել է՝ հետագայում մեքենան թողնելով Երևանի Քանաքեռ թաղամասում:
Էդգար Վարագյանին առաջադրված մեղադրանքների ցանկը երկար է՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138 հոդվածի 1-ին մասով, 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 183 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ, 131 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով և 139 հոդվածի 1-ին մասով:
Դատարանում շարունակում է ցուցմունք տալ ամբաստանյալ Էդգար Վարագյանը:
Նա մանրակրկիտ կերպով փորձում է այնպիսի պատմություն ներկայացնել, որում միակ հանցագործը… տուժող կինն է:
Ըստ Վարագյանի՝ այդ կինը ներկայումս սպառնում է իր ընտանիքին: Եթե նրա նկատմամբ պատկան մարմինները միջոցներ չձեռնարկեն, ինքը, կալանքի տակ գտնվելով, պատասխանատու չի լինի իր հետագա քայլերի համար:
Վարագյանի ու նրա հարազատների խոսքերով՝ նյութական խնդիրների մեջ գտնվող տուժողը փորձում է իրենցից միլիոններ պոկել կամ ձեռքներից վերցնել իրենց տունը՝ խոստանալով այդ դեպքում չբողոքել:
Միայն թե այսպիսի գործով տուժողի բողոքել-չբողոքելը այլևս նշանակություն չունի, նման գործարք առաջարկելը պարզապես իմաստ չունի…
Ըստ Վարագյանի սցենարի՝ տուժող կինը իրեն ու ընկերներին պարտք է մնացել իրենց կատարած շինարարական աշխատանքի գումարը:
Նա նյութական խնդիրներ է ունեցել նաև իր առանձնատան շինարարությունն իրականացնող կնոջ՝ Նունուֆարի հետ, նրա հետ դատական վիճաբանության մեջ է մինչև այժմ: Ահա այդ Նունուֆարին սպանելու առաջարկ է արել տուժողը՝ ասում է Էդգար Վարագյանը, սակայն ինքը նրան փորձել է համոզել, հետ պահել հանցավոր քայլերից…
Տուժողը, ըստ Վարագյանի առաջարկել է, որ ինքը զենք հայթայթի, հետո էլ փորձել է գայթակղել՝ միասին Ամերիկա մեկնելու խոստումով…
Վարագյանի պնդմամբ՝ այս գործը ամբողջությամբ սարքված է, իրեն փորձում են պատասխանատվության ենթարկել չարած բաների համար:
Իր նկատմամբ աննկարագրել բռնություններ են գործադրել նախաքննության ժամանակ, սպառնացել են գործ սարքել նաև իր հոր գլխին:
«Երեք օր ինձ պահել են առանց հացի, ջրի, նույնիսկ, կներեք, բայց պիտի ասեմ՝ առանց տուալետի… Ինձ ասին՝ քեզ տանում ենք «կզարան»…»,- պատմում էր ամբաստանյալը:
Նա հանդիպում է պահանջել Մարդու իրավունքների պաշտպանի հետ, բայց՝ անօգուտ:
Մի օր էլ ներկայացրել են մի կնոջ, ու Վարագյանը պարզել է, որ դա, ով սարսափ, հանրային պաշտպան է:
Նա, իհարկե, չի վստահել հանրային կոչվող պաշտպանին ու հրաժարվել է նրա ծառայություններից…
«Այ սենց հիասթափված եմ մեր համակարգից»,- ասում է նախկին ոստիկան Վարագյանը՝ նկատի ունենալով ոստիկանության համակարգը, որն իրեն ստորացրել է, գլխին գործ սարքել ու բռնություններ գործադրել իր նկատմամբ «ինչ-որ պարսիկ» անբարոյականի համար…
Տուժողի հասցեին ասված վիրավորական խոսքերի պատճառով նախագահողը նկատողություն արեց Վարագյանին:
Ամբաստանյալը շարունակեց նկարագրել իր նկատմամբ գործադրված բռնությունները. «Ինձ քաշում, գցում էին գետնին, հարվածներ էին հասցնում, ծեծում էին: Ես սկսեցի ցավից գոռալ, դա տեսան իմ ծնողները, որ կանգնած էին ոստիկանության բաժնի դռանը… Իմ գոռոցը հայրս լսում էր… Նրանք մոտիկացան պատուհանին, տեսան իմ վիճակը, լսեցին իմ գոռոցը… Աչքերս լցվում են…»:
Այստեղ ամբաստանյալը ինչ-որ նոպայի մեջ ընկավ, նա ինքնագլուխ փորձում էր դուրս գալ դահլիճից: Ուղեկցողները նրա առաջը կտրեցին, իր տեղը նստեցրին: Ամբաստանյալը կարծես կորցրել էր իրականության զգացողությունը, զայրույթի պոռթկման էր հասցրել ինքն իրեն՝ իր իսկ պատմություններով…
Նախագահողը կարճատև ընդմիջում հայտարարեց, որ ամբաստանյալն ուշքի գա:
Ընդմիջման ժամանակ տուժող կինը, որ վիրավորված էր ամբաստանյալի բառերից, ասաց, թե իրեն «պարսիկ» անվանող ամբաստանյալը հափշտակել է իր ոսկեղենը, որի մեջ եղել է իր մեծ մայրիկից հիշատակ մնացած մեդալիոնը: «Այդ մեդալիոնը իմ մեծ մայրս ջարդի ժամանակ թաղել, պահել էր, հետո էլ հանել ու ցանկացել է, որ սերնդե-սերունդ այն փոխանցվի մեր ընտանիքում…»:
Հափշտակված ոսկեղենը չի հայտնաբերվել: Հայտնաբերվել է տուժողի տնից հափշտակված հեռուստացույցը, որ ամբաստանյալը պահել էր ընկերոջ տանը: Հիմա էլ ասում է, թե հեռուստացույցը իրեն տվել է անձամբ տուժողը՝ ունեցած պարտքերի դիմաց…
«Ես նրան ոչինչ պարտք չեմ եղել: Նրա հետ իմ տանն աշխատած մարդկանցից մինչև հիմա ինձ հարցնում են՝ գործ չկա՞ իմ տանը, եթե պարտք լինեի՝ կհարցնեի՞ն…»:
Իսկ եթե ամբաստանյալը փորձում է իր արարքն արդարացնել իբր՝ պարտքերով, ապա դա մի՞թե արդարացում է՝ տարակուսում է տուժողը:
Տուժող կինն ասաց, որ իր կարծիքով՝ ամբաստանյալի դիտավորությունը եղել է իր երեխային առևանգելը: Իր նկատմամբ ամայի դաշտում բռնություն գործադրելուց հետո նա երեխային չի հանել մեքենայի բեռնախցից: Մեքենա է նստել ու շարժվել է: Ինքը, վտանգելով իր կյանքը, վազել է, հասել մեքենային, բեռնախցիկը բացել ու հանել է դստերը, ասել է՝ փախի: Այդ տարածքում մարդ է եղել, նրանից վախենալով՝ ամբաստանյալը հեռացել է, այլապես երեխային էլ հետն էր տանելու:
Ըստ տուժողի՝ ամբաստանյալը հիվանդ է, նրա արածը առողջ մարդու արարքներ չեն:
Ընդմիջումից հետո ամբաստանյալը փորձում էր միջնորդել, որ իրեն տրվեն առգրավված իր հագուստները, քանի որ… փոխնորդի շոր չունի:
«Ես կապ չունեմ էս հանցագործության հետ, իմ շորերն էլ կապ չունեն, խնդրում եմ՝ շորերս վերադարձնեք»:
Նախագահողն ասաց, որ նման հարցի դատարանը կարող է անդրադառնալ իրեղեն ապացույցների հետազոտումից հետո, եթե պարզ դառնա, որ առգրավված հագուստը ապացուցողական առումով ոչ մի դեր չունի…
Աշխատանքային օրվա ավարտի հետ կապված՝ ավարտվեց նաև այսօրվա նիստը:
Հաջորդ դատական նիստին ամբաստանյալը դեռ կարող է շարունակել իր ցուցմունքը:
