Ստենֆորդի համալսարանի գենետիկները վստահ են, որ գտնվում են գենոմի ամբողջական փոփոխությունից մեկ քայլ ետ:
ԴՆԹ-ի կազմի մեջ մտնում են ադենին, տիմին, ցիտոզին և գուանին, որոնք կարող են առաջացնել զույգեր ջրածնային կապի միջոցով: Ավելի վաղ հայտնի էր դարձել, որ գենոմի մեջ կարելի է իրականացնել ազոտային համակարգի փոփոխություններ, սակայն գիտնականների փորձը տապալվեց:
Վերջերս Ստենֆորդի համալսարանից գիտնական Էրիկ Կուլուին հաջողվել է ստանալ տիմինի կրկնօրինակը՝ դիֆլուորոտոլուենը: Այնտեղ ամուր ֆիքսված է եղել ջրածինը:
Ինչպես հաստատել է Ֆլոյդ Ռոմեսբերգը, որպեսզի բջիջը ճանաչի հիմքը, այն պետք է լինի հիդրոֆոբ և ջրածնային կապեր առաջացնող: Զույգի որոնման ճանապարհին գիտնականն ընդհանուր առմամբ հետազոտել է ավելի քան 3600 կոմբինացիաներ, որոնք առավելագույնս հարմար կլինեին ԴՆԹ-ին: Իդեալական զույգ են անվանվել ММО2-ը և SICS-ը:
