«Նաիրիտ» ընկերության աշխատակիցներն այսօր բողոքի ցույցի էին դուրս եկել ՀՀ նախագահի նստավայրի մոտ՝ պահանջելով իրենց՝ արդեն երկար ժամանակ չստացած աշխատավարձը: Ընկերության 2005-2007 թթ. տնօրեն Կարեն Իսրայելյանը «Կենտրոն» հեռուստաընկերության «Ուրվագիծ» հաղորդման եթերում բողոքի հիմնական պատճառը համարել է ոչ թե աշխատավարձը, այլ անորոշությունն ապագայի նկատմամբ: «Իհարկե, կան աշխատավարձի պարտքեր, բայց նրանք պահանջում են աշխատանք, չեն ուզում տանը նստել և պահանջել թոշակ: Այդպես մինչև ե՞րբ»,- ասել է Կարեն Իսրայելյանը: Ըստ նրա՝ ողջ խնդիրը «Նաիրիտ»–ի կառվարման մեջ է: «2002 թ. «Նաիրիտ»–ը տրվեց կառավարման հնդկական ընկերության, որը եկավ, առանց ներդրումների, վերցրեց հզորությունները, օգտագործեց և թողեց-գնաց»,- «Նաիրիտ»–ի վերջին ժամանակների պատմությունը պատմելիս նշել է նախկին տնօրենը՝ հավելելով, որ հնդկական ընկերությանը 8 ամսով այլ ընկերություն է փոխարինել, 2004-ից պարտքերի դիմաց ընկերությունն անցել է էներգետիկայի նախարարության ենթակայության տակ, և այդ ժամանակ «Նաիրիտ»–ը սկսել է աշխատել:
«2006-ի մայիս ամսին, արդեն եկամուտ կար: Գործարանն ինքն իրեն պահում էր, արդեն նախկին պարտքերը սկսեց փակել: 2007 թ. երբ բաժնետոմսերը վաճառվեցին բոլորովին անհայտ «Ռայնովիլ» ընկերությանը, նա սեփական միջոցներ չի դրել, բաժնետոմսերը վերցրել է կառավարությունից, դրել բանկում, ստացել 70 միլիոն դրամ փող, 30 միլիոնը տվել որպես «Նաիրիտ»–ի գումար, մնացած գումարի ճակատագիրն անհայտ է»,–ասել է Կարեն Իսրայելյանը: Ըստ նրա՝ «Ռայնովիլ» ընկերությունը պայմանագրով պարտավորվել է ներդրում անել, արտադրանք ավելացնել՝ նախապես ծրագիրը համաձայնեցնելով կառավարության հետ: Սակայն ոչինչ չի արել, իսկ կառավարությունը չի օգտվել պայմանագրով իրեն վերապահված՝ ձեռնարկությունը «Ռայնովիլ»-ից վերցնելու իրավունքից:
«Նաիրիտ»–ի նախկին տնօրենը նշել է, որ թեև պաշտոնապես ընկերության ունեցած պարտքը նշվում է 150 միլիոն դոլար, սակայն մասնագետների կարծիքով՝ այն կազմում է 350-360 միլիոն դոլար: ««Նաիրիտ»–ում վատ ղեկավար ունենալն ավանդույթ է»,- ասել է նախկին տնօրենը: Նա նշել է, որ ամեն ամիս չաշխատելը ընկերությանը 2 միլիոն դոլարի վնաս է տալիս, իսկ հայկական կաուչուկն ունի մեծ արժեք: Ինչ-որ մարդիկ, ըստ նրա, «Նաիրիտ»–ի սնանկացման հաշվին գերշահույթ են ապահովել: Ընկերության ղեկավարությունը, ըստ Կարեն Իսրայելյանի, վարում է քաղաքականություն՝ ի վնաս «Նաիրիտ»–ի: ««Նաիրիրտը» այսօր քայքայված վիճակում է, բայց կարելի է փրկել: Այսօր Նաիրիտի շուկայական գինը բավական բարձրացել է»,- ասել է նախկին տնօրենը: Իսկ փրկությունը, ըստ նրա, ձեռնարկությունն այլ ընկերության փոխանցելն է, որը արտադրանք կապահովի։
