Սերժ Սարգսյանի նախագահության և Տիգրան Սարգսյանի վարչապետության, այսպես ասած, առաջին ժամկետն անցավ օլիգոպոլիաների և մոնոպոլիաների դեմ պայքարի նշանաբանով: Բայց, իհարկե ինչպես լինում է Հայաստանում, կյանքը այդ նշանաբանների հակառակն էր ցույց տալիս: Այսինքն, Հայաստանում օլիգոպոլիաների և մոնոպոլիաների թիվը ոչ թե պակասում էր, այլ ավելանում: Պարզապես փոխվում են օլիգոպոլիստների և մոնոպոլիստների անունները:
Օրինակ, այս շարքում կամաց-կամաց առաջատար դիրքեր է գրավում Պետական եկամուտների կոմիտեի նախագահ Գագիկ Խաչատրյանը, որը Հայաստանի խոշորագույն բիզնեսմեններից մեկն է, բազմաթիվ բիզնեսների միակ «տերը»: Մասնավորապես, վերջին շրջանում Գագիկ Խաչատրյանը ուղղակի քառատրոփ սլանում է, այսպես ասած, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում:
Պաշտոնապես նրա որդուն, իսկ իրականում, իհարկե, իրեն պատկանող Ucom ընկերությունն օրինակ ստեղծվելուց կարճ ժամանակ անց մեկը մյուսի հետևից խժռում է ինտերնետ ծառայությունների մատակարարման, կաբելային հեռուստաընկերությունների ոլորտի շատ ընկերությունների: Ucom-ը այս ոլորտում այսօր դառնում է մոնոպոլիստ, և սա իհարկե շնորհիվ Գագիկ Խաչատրյանի և նրա պաշտոնի: Թե նրա այս նոր կարգավիճակի հարցում ինչ դեր ունեն Սերժ Սարգսյանն ու Տիգրան Սարգսյանը իրենց պայքարով, մնում է միայն գուշակել:
Ըստ երևույթին նրանք դաշտը մոնոպոլիաներից և օլիգոպոլիաներից մաքրում են Գագիկ Խաչատրյանի համար: Խաչատրյանի համար կարելի է մանր գործ համարել տարբեր տեսակի սննդամթերքի և կոնֆետների ներմուծման փաստը: Սա իսկապես մանր բան է մի մարդու համար, որը մոտ 200 միլիոն եվրոյով շոկոլադի Մոցարտ գործարանն է ձեռք բերում Ավստրիայում, որն, ի դեպ, Ավստրիայի դիվանագիտական ներկայացուցչությունը Հայաստանում այդպես էլ չհերքեց: Իսկ ինքը` Գագիկ Խաչատրյանը, արդեն ոչ միայն սկսել է չհերքել իր մոնոպոլիաների փաստը, այլ նույնիսկ մամուլում կարող է հայտարարել, որ այդպես է պետք: Օրինակ, նա վերջերս հայտարարեց մամուլում, որ ՀԴՄ կտրոնների ներկրման մենաշնորհ է սահմանվել, որովհետև այդպես է պետք: Ի դեպ, այդ մենաշնորհի տեր ընկերությունն էլ գրանցված է նույն այն հասցեում, որում Գագիկ Խաչատրյանին պատկանող Ucom-ը: Մեր ունեցած մեկ այլ աղբյուրի համաձայն, Գագիկ Խաչատրյանը ինտենսիվ ներդրումներ է սկսել իրականացնել ԱՄՆ-ի անշարժ գույքի շուկայում: Հաշվի առնելով, որ այդ ոլորտն ամենաշատն է տուժել ֆինանսատնտեսական ճգնաժամից, ԱՄՆ տնտեսության խոշոր ներդրողների համար հենց այս ոլորտն է համարվում ամենահեռանկարայինն ու եկամտաբերը:
Այս ամենից հետո մնում է ընդամենը հարց տալ երկրորդ ժամկետի գնացող Սերժ Սարգսյանին: Ի՞նչ հակամոնոպոլ կամ հակաօլիգոպոլ պայքարի մասին է երկրում խոսքը, երբ ձևավորվում են նորանոր մոնոպոլ դիրքեր, որոնց տերն, ընդ որում, հանդիսանում է պետական բարձր պաշտոնյան` այն էլ բիզնես միջավայրի և ընդհանրապես պետական ու հասարակական կյանքի համար կարևորագույն ոլորտում` հարկային ու մաքսային համակարգում: Երբ երկրի համար ռազմավարական այս ոլորտը ղեկավարում է խոշորագույն բիզնեսմեն, որը նաև կարևոր, հեռանկարային ոլորտներում` ինչպես ՏՏ-ն և հեռահաղորդակցությունը, հավակնում է լինել մոնոպոլիստ կամ առնվազն օլիգոպոլ դիրքեր ունենա, սա արդեն իսկ ազգային անվտանգությանը սպառնացող ռազմավարական վտանգ է, որը պետք է պարզապես արագորեն հանգուցալուծել:
Իսկ որպես հանգուցալուծման առաջին քայլ, ՊԵԿ ռազմավարական ոլորտը պետք է ազատել մոնոպոլիստից և օլիգոպոլիստից` որպեսզի այդ կարևոր կառույցը ծառայի ոչ թե կոնկրետ բիզնես շահերի, այլ բիզնես միջավայրի զարգացմանը, իսկ որպես երկրորդ քայլ պետք է պարզապես իրականում ձեռնմուխ լինել օլիգոպոլիաների և մոնոպոլիաների չեզոքացմանը, որպեսզի Հայաստանի քաղաքացիները կարողանան բիզնեսով զբաղվել ըստ իրենց շնորհքի և հնարավորությունների, և ոչ ըստ Գագիկ Խաչատրյանի քմահաճույքի և ախորժակի:
