«ԵՏՄ հիմնադիր երկրների ղեկավարներին Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի հղած նամակը առնվազն երկու նպատակ է հետապնդում»,- «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նման տեսակետ հայտնեց ԼՂՀ նախկին փոխարտգործնախարար Մասիս Մայիլյանը:
«Առաջին հերթին, դա տնտեսական խոշոր նախագծերում Հայաստանի մասնակցությունը բացառելու՝ Բաքվի կողմից տարիներ ի վեր իրականացվող քաղաքականության շարունակությունն է: Երկրորդ հերթին, սա պաշտոնական Բաքվի կողմից ձեռնարկված ևս մի փորձ է՝ հայտարարելու, որ Լեռնային Ղարաբաղն իբր իրավաբանորեն պատկանում է Ադրբեջանին: Այդ իսկ պատճառով Ղազախստանի նախագահի միջոցով հայտարարվեց ինչ-որ միջազգայնորեն ճանաչված սահմանների մասին»,- ընդգծեց Մայիլյանը:
Մինչդեռ իրականում, ըստ մեր զրուցակցի, հակամարտող երկրների՝ ԼՂՀ-ի, Ադրբեջանի և Հայաստանի պարագայում միջազգայնորեն ճանաչված սահմաններին ցանկացած հղում հիմնազուրկ է․ «Միջազգային իրավունքում պետության ճանաչումը, այդ թվում՝ ՄԱԿ-ի կողմից, ինքնաբերաբար չի նշանակում իր իսկ կողմից որպես սեփական հռչակված սահմանների ճանաչում»:
Համաշխարհային փորձը վկայում է, որ հարևան երկրների միջև տարածքային սահմանազատումների հարցը կարող է լուծվել նույն այդ պետությունների կողմից, կամ էլ այդ պետությունները կարող են սահմանների որոշման լիազորությունը պատվիրակել չեզոք միջնորդի»,- պարզաբանեց նա՝ հավելելով, որ միջնորդի դերում կարող է հանդես գալ առանձին անհատ, երկիր, երկրների խումբ կամ հատուկ միջազգային համաժողով:
Մասիս Մայիլյանի խոսքերով՝ մեր տարածաշրջանում երկրներն իրենք են նմանատիպ հարցերը որոշում․ «Ադրբեջանի և ԼՂՀ-ի, Ադրբեջանի ու Հայաստանի Հանրապետության միջև սահմանների ճշգրտման գործընթաց չի սկսվել այն պատճառով, որ այդ երկրների միջև չկան ինչպես դիվանագիտական հարաբերություններ, այնպես էլ սահմանազատման միջկառավարական հանձնաժողովներ»:
Նա ավելացրեց, որ Հայաստանի Հանրապետությունը և Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունը արդեն ավելի քան երկու տասնամյակ գտնվում են միասնական ֆինանսատնտեսական տարածքում և անվտանգության ընդհանուր միջավայրում:
Մեր զրուցակիցն ընդգծեց, որ ՀՀ իշխանությունները պետք է հնարավոր ամեն ինչ անեն, որպեսզի նոր տնտեսական միավորմանը Հայաստանի անդամակցությունը չխաթարի առկա ստատուս քվոն․ «Այսինքն՝ մեկ ամսվա ընթացքում պետք է գտնվեն ԵՏՄ-ին Հայաստանի անդամակցության հարցի այնպիսի ձևակերպումներ, որոնք փաստացի կապահովեն ՀՀ-ի և ԼՂՀ-ի միասնական տնտեսական տարածքը, ինչպես նաև կբացառեն մաքսակետերի հայտնվելը երկու հայկական պետությունների սահմաններին»:
Իսկ հնարավո՞ր է, որ ԵՏՄ-ին Հայաստանի անդամակցությունն այնուամենայնիվ չկայանա հենց Ղարաբաղի պատճառով։ Մասիս Մայիլյանի կարծիքով՝ «ԵՏՄ հիմնադիր երկրների ղեկավարները Հայաստանի իշխանություններից պակաս հետաքրքրված չեն նոր միավորմանը Հայաստանի անդամակցությամբ, ուստի և չպետք է Հայաստանին բարդ ընտրության առջև կանգնեցնեն:
Ընդհակառակը, նրանք պետք է համատեղ այնպիսի լուծում փնտրեն, որը չի հակասի հայկական շահերին»:
