Ներկայացնում ենք Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի և «Առաջին լրատվական»-ի` «Նոր Հայաստանի ֆուտբոլը. Ֆոտոպատմություն» հատուկ նախագծի առաջին նյութը:
Այս ֆոտոպատմությունում դուք հնարավորություն ունեք տեսնելու Հայաստանի ազգային հավաքականի լեգենդար ավագ Սարգիս Հովսեփյանին 20 տարի անց:
Բացառիկ լուսանկարներ իր պրոֆեսիոնալ կարիերայում 604 հանդիպում և Հայաստանի ազգային հավաքականում 131 խաղ անցկածրած Սարգիս Հովսեփյանի ճանապարհից` լուսանկարիչ Հակոբ Բերբերյանի`ՀԱԿԲԵՐ արխիվից:
Ընդամենն օրեր առաջ` նոյեմբերի 2-ին Սարգիս Հովսեփյանը դարձավ 40 տարեկան, իսկ այսօր` նոյեմբերի 14-ին Հայաստան-Լիտվա ընկերական հանդիպման ժամանակ տեղի է ունենալու Սարգիս Հովսեփյանի մեծարումը: Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիան խոստացել է բացառիկ անակնկալներ լեգենդար ֆուտբոլիստին:
Սեպտեմբերի 20-ին Սարգիս Հովսեփյանը պաշտոնապես հայտարարեց ֆուտբոլիստի իր կարիերան ավարտելու մասին: Սարգիս Հովսեփյանը 20 տարի շարունակ հանդես է եկել ֆուտբոլի Հայաստանի ազգային հավաքականում, իսկ Հարություն Վարդանյանի հեռանալուց հետո կրել է նաև ավագի թևկապը: ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Հայաստանի գրեթե բոլոր լավագույն ֆուտբոլիստները հավաքվել էին Երևանի «Արարատում»: Սակայն մյուս թիմերում էլ կային խաղացողներ, որոնք ժամանակի ընթացքում դարձան Հայաստանի հավաքականի անփոխարինելի խաղացողներ:
Դրանցից մեկն էլ «ՀՄԸՄ»-ում հանդես եկող Սարգիս Հովսեփյանն էր: Հիանալի անցկացնելով 1992 թ. մրցաշրջանը` 20-ամյա Սարգիս Հովսեփյանը ոչ միայն դարձավ Հայաստանի չեմպիոն «ՀՄԸՄ»-ի կազմում (միավորների հավասարության պատճառով «ՀՄԸՄ»-ն այդ կոչումը կիսեց «Շիրակի» հետ), այլև ճանաչվեց Հայաստանի անդրանիկ առաջնության լավագույն ֆուտբոլիստ: 1995 թ. Սարգիսը երկրորդ անգամ ճանաչվեց լավագույնը Հայաստանում: Հանդիսանալով նաև Հայաստանի ազգային հավաքականի առաջատար խաղացողներից մեկը՝ Սարգիս Հովսեփյանը 1998 թ. տեղափոխվեց Սանկտ-Պետերբուրգի «Զենիթ»: Սարգսի խաղում գլխավոր առավելությունն արագությունն էր: Այդ տարիներին Սարգիսը Եվրոպայում էլ արագությամբ չէր զիջում գրեթե ոչ մի հարձակվողի:
Հավանաբար նաև այդ հանգամանքը հաշվի առնելով՝ «Զենիթի» մարզիչները առաջին մրցաշրջանում Հովսեփյանին խաղացնում էին աջ եզրային կիսապաշտպանի դիրքում: Միայն հաջորդ մրցաշրջանում Հովսեփյանը վերադարձավ պաշտպանության:
«Զենիթի» կազմում Հովսեփյանը նվաճեց Ռուսաստանի գավաթը և Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալները, ինչպես նաև, որ ամենակարևորն է, սանկտ-պետերբուրգցի երկրպագուների սերն ու համակրանքը. Самый лучшый из армян- это Саркис Овсепян վանկարկումը գրեթե բոլոր խաղերին լսելի էր «Պետրովսկի» մարզդաշտում:
Հեռանալով «Զենիթից»՝ Հովսեփյանը տեղափոխվեց «Տորպեդո-Մետալուրգ», սակայն այստեղ նրա գործերն այնքան էլ հաջող չընթացան, և նա ստիպված եղավ վերադառնալ «Փյունիկ»: Սկսած 2004 թվականից՝ երկրպագուներին ամեն տարի թվում էր, որ Սարգիս Հովսեփյանը կավարտի իր կարիերան, սակայն Հովսեփյանը կարողանում էր արժանի խաղով ապացուցելով, որ անփոխարինելի է հայկական ֆուտբոլում:
Հիանալի անցկացնելով 2008թ. մրցաշրջանը՝ Հովսեփյանը 3-րդ անգամ իր կարիերայում դարձավ Հայաստանի լավագույն ֆուտբոլիստ: 2009 թ. սեպտեմբերի 9-ին Հայաստանի ազգային հավաքականը երկարատև ընդմիջումից հետո վերջապես հաղթանակ տարավ պաշտոնական խաղում՝ 2-1 հաշվով հաղթելով Բելգիայի հավաքականին: Այդ խաղում Սարգիս Հովսեփյանը դարձավ փայլուն գոլի հեղինակ՝ ապացուցելով, որ իսկական ավագ է և առաջատար: 2010-ին, երբ կրկին հաճախացել էին խոսակցությունները, որ Սարգիս Հովսեփյանը հրաժեշտ կտա «Մեծ ֆուտբոլին», վերջինս Անդորրայի հավաքականի հետ հանդիպման ժամանակ այնպիսի արագությամբ անցում իրականացրեց, որ շատ երիտասարդներ ուղղակի կնախանձեին: 2011 թ. սեպտեմբերի 6-ին Հայաստանի հավաքականը 1-0 հաշվով հաղթում էր Սլովակիայի հավաքականին մրցակցի հարկի տակ:
Սլովակների արագ հակագրոհից հետո հենց Սարգիս Հովսեփյանը դատարկ դարպասից դուրս բերեց գնդակը: Համոզված եմ՝ չլիներ այդ դրվագը, չէր լինի նաև մեր պատմության մեջ ամենափառահեղ հաղթանակը: Մեկ ամիս անց Սարգիս Հովսեփյանը ՀՖՖ նախագահ Ռուբեն Հայրապետյանի կողմից պարգևատրվեց ՖԻՖԱ-ի հատուկ մրցանակով՝ որպես հավաքականում 100-ից ավելի խաղ անցկացրած ֆուտբոլիստ:
Հայաստանի ազգային հավաքականում Սարգիս Հովսեփյանն անցկացրել է 131 խաղ` 20 տարում, իսկ ընդհանրապես Սարգիս Հովսեփյանը խաղադաշտում եղել է 604 անգամ:
