Եթե «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունը սատարի Լևոն Տեր-Պետրոսյանի թեկնածությանը, ապա սա իսկապես կարող է լինել ՀԱԿ-ԲՀԿ տանդեմի համար ամենահաղթական տարբերակներից մեկը: Բայց այստեղ, անկասկած, մեծ նշանակություն ունի Ռոբերտ Քոչարյանի որոշումը, որովհետև եթե Քոչարյանը հրաժարվի այդ կոմբինացիային մասնակցելուց և ԲՀԿ-ի տակից դուրս բերի ներիշխանական դեռևս իրեն հավատարիմ ռեսուրսի լոյալությունը, ապա ՀԱԿ-ԲՀԿ տանդեմը կվերածվի ընկերովի մահվան տարբերակի:
Հայ ազգային կոնգրեսը հենց սրա համար է Ռոբերտ Քոչարյանին առաջարկում կապիտալի, ունեցվածքի պաշտպանություն՝ հայտարարելով, որ Սերժ Սարգսյանն ուզում է խլել այդ ունեցվածքը, իսկ իրենք ուզում են այնպիսի կանոններ հաստատել, որ խլող չլինի:
Սակայն ինչ է ստացվում, երբ Ռոբերտ Քոչարյանի ունեցվածքը չի «խլվում» կամ մնում է նրա մոտ: Ստացվում է, որ Ռոբերտ Քոչարյանը շարունակում է հանդիսանալ ռեալ իշխանություն Հայաստանում, քանի որ երկրում իշխանություն ունի նա, ով փողի, կապիտալի, սեփականության տնօրինողն է: Իշխանափոխությունը Հայաստանում ենթադրում է դրա անխուսափելի վերաբաշխում: Առանց այդ վերաբաշխման, Հայաստանում հնարավոր չէ իշխանափոխություն կամ իշխանափոխության միջոցով իրավիճակի փոփոխություն: Առանց վերաբաշխման, իրավիճակը կարող է փոխվել միայն ու միայն իշխանության ձեռքով:
Այս նրբությունները, անշուշտ, հասկանում են թե՛ Տեր-Պետրոսյանը և թե՛ Քոչարյանը: Հետևաբար, նրանք նաև շատ լավ են հասկանում, որ առնվազն իրենցից մեկը բլեֆ է անում, եթե ո՛չ հենց երկուսն էլ: Այսինքն, ՀԱԿ-ԲՀԿ տանդեմը հիմնված է փոխադարձ բլեֆի վրա, իսկ ինքնին տանդեմը մեծ բլեֆ է հասարակության հանդեպ: Ահա այս իրավիճակում տանդեմն այլևս չի կարող վտանգավոր լինել Սերժ Սարգսյանի համար, որը երևի թե Հայաստանի քաղաքական դաշտում բլեֆի ամենից մեծ սիրահարն ու վարպետն է: Բլեֆի միջավայրում նա իրեն զգալու է ինչպես ձուկը ջրում, ինչի ականատեսն էլ մենք լինում ենք արդեն երկու-երեք տարի:
Ունենալով իրավիճակը փոխելու, հանրությանը մոբիլիզացնելու գրեթե դրախտային պայմաններ, այսպես ասած՝ ի վերուստ տրված, Հայաստանի քաղաքական հիմնական ուժերը չկարողացան իրենցից վեր կանգնել և չգնալ բլեֆի տրորված ճանապարհով: Իսկ քանի որ Սերժ Սարգսյանն ինքը վաղուց է կանգնել և ընթանում այդ ճանապարհով, ապա նրան հասնելն այլևս դառնում է չափազանց բարդ խնդիր:
ՀԱԿ-ն ու ԲՀԿ-ն, սակայն, պետք է ավարտեն սկսած բլեֆը՝ անկախ հասնելուց կամ չհասնելուց, և հավանական է, որ նրանք խաղը կփորձեն շարունակել մինչև 2013 թվականի մայիս` մինչև քաղաքապետի ընտրություններ, քանի որ դա, ըստ էության, նախագահի ընտրությունների արդյունքները չճանաչելով ճանաչելու ամենապատվավոր տարբերակը կլինի նրանց համար:
