Հայաստանի հուշարձանների տարածքում ամերիկյան «AMAP» ընկերության (Հայկական հուշարձանների ճանաչման ծրագիր) կողմից 2008թ.-ից տեղեկատվական բազմալեզու վահանակներ են տեղադրվել, որոնք խեղաթյուրում են մեր պատմությունը, մշակույթը: «168 ժամի» կողմից բարձրացրած այս խնդրի մասին խոսելիս մասնագետները կատարվածը որակում են դիտավորություն և ՀՀ ազգային անվտանգությանը հասցված լուրջ սպառնալիք:
Մեկ տարուց ավելի` այս մասին մասնագետներն ահազանգում են ՀՀ մշակույթի նախարար Հասմիկ Պողոսյանին: Վերջինիս անտարբերությունը` քայլեր չձեռնարկելը, զարմացնում է բոլորին: «Վասպուրականի նոր սերունդե հայրենակցական միության նախագահ, «Հայի միտք» համահայկական մասնագիտական հեռուստաակումբի հիմնադիր անդամ Մարինե Վահրադյանն այս խնդիրը պատմաբանների ներկայությամբ քննարկել է Հասմիկ Պողոսյանի հետ: «168 ժամի» հետ զրույցում Մ. Վահրադյանն ասել էր, որ «AMAP»-ը ՀՀ Մշակույթի նախարարության հետ պայմանագիր էր կնքել` այդ վահանակները տեղադրելու համար: Օրինակ, Հաղպատի մոտ տեղադրված վահանակի վրա Սայաթ-Նովայի մասին գրված է. «Բանաստեղծություններ և երգեր գրելու, ինչպես նաև քամանչա նվազելու շնորհիվ նա ճանաչում է ձեռք բերում վրաց Հեռակլ (կոշտ ռ-ով է գրված.- հեղ.) Բ թագավորի արքունիքում, ուր նա դիվանագիտական աշխատանքի էր ընդունվել որպես պալատական` օգնելու համաձայնագրեր կնքել երեք մրցակից թագավորություններին Հայաստանի, Ադրբեջանի (Ալբանիա) և Վրաստանի միջև»: Այսինքն` Հայաստանում տեղադրված բազմալեզու տեղեկատվական վահանակի վրա զբոսաշրջիկներին Ադրբեջանը որպես թագավորություն է ներկայացվում, այն դեպքում, երբ ըստ պատմաբանների և «168 ժամի» զրուցակից` ՀՀ Մշակույթի նախարարության «Պատմամշակութային արգելոց թանգարանների և պատմական միջավայրերի պահպանության ծառայության» Աղբյուրագիտության և խմբագրության բաժնի վարիչ, հայագետ Արգամ Այվազյանի` այդ ժամանակ Ադրբեջան առհասարակ գոյություն չուներ:
Զավեշտալին այն է, որ այս և այլ խեղաթյուրված տեքստերի խմբագրմանը, ըստ թերթի զրուցակցի, մասնակից է նաև Մայր Աթոռ սուրբ էջմիածինը: «Այդ վահանակները հակահայկական, հակապետական միտվածություն ունեն, որի անտեսումն անթույլատրելի է: …Սա կարելի է համարել պետական հանցագործություն, քանի որ միտումնավոր աղավաղվում է պատմությունը: Կան շատ պաշտոնյաներ, որոնք իրենց տեղում չեն: Նրանք մեր մշակույթի, հայագիտության ոչ թե զինվորներն են, այլ թշնամիները: Հայաստանն այսօր դարձել է անգրագետների երկիր, մանավանդ` մշակույթի կամ հայագիտության պաշտպանության տեսակետից: … Եթե Ադրբեջանը գրեր, որ 18-րդ դարի կեսերից հետո Ադրբեջան պետություն է եղել վայնասուն կբարձրացնեինք: Բայց մենք գրել, տարել-տեղադրել ենք, աշխարհին էլ 5 լեզվով ներկայացնում ենք: Էս 3-4 տարվա ընթացքում դրսում բնակվող իմ ընկերները զարմացած զանգում-հարցնում են` այ մարդ, էդ ի՞նչ բան է կատարվում ձեզ մոտ, էս ինչե՞ր են գրում»,-ասում է Ա. Այվազյանը:
