Քատարի էմիր Համադ բեն Խալիֆա ալ-Տանին դարձել է ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեայի 67-րդ նստաշրջանի գլխավոր նյուզմեյքերներից մեկը` պահանջելով արաբական երկրների ուժերով Սիրիայում ռազմական օպերացիա իրականացնել: Այս մասին հայտնում է Kommersant-ը:
Փորձագետները կասկածում են, որ Քատարի միապետի գաղափարը կիրագործվի, արաբական երկրների բանակները ընդունակ չեն ինքնուրույն իրականացնելու նման ուժային ակցիա: Բաշար Ասադին տապալելու համար նրանց անհրաժեշտ է Թուրքիայի և ԱՄՆ-ի օգնությունը:
Գլխավոր Ասամբլեայում ելույթի ժամանակ Էմիր Համադը հիշատակել է Արաբական պետությունների լիգայի հովանու ներքո 1976 թվականին Լիբանանում իրականացված բարեհաջող ռազմական օպերացիան: Սակայն պարադոսք է այն, որ այն ժամանակ միջազգային զորակազմի կմախքը կազմում էին սիրական ուժերը, որոնց շնորհիվ էլ հնարվոր է եղել Լիբանանի տարածքի զգալի մասի վրա վերահսկողության սահմանումը, որտեղ էլ մնացել են մինչև 2005 թվականը:
Այսօր նման օպերացիա իրականացնելը Սիրիայում գործնականում անհնար է: Տեսականորեն Դամասկոսի դեմ օպերացիա իրականացնել կարող է միայն տարածաշրջանի ամենամեծաքանակ` Եգիպտոսի զինուժը: Սակայն, այդ երկրի նախագահ Մուհամմեդ Մուրսին օրերս է դեմ արտահայտվել սիրիական հակամարտությունում օտարերկրյա ռազմական միջամտությանը: Բացի այդ՝ Եգիպտոսն ու Սիրիան ցամաքային սահման չունեն: Եթե եգիպտական բանակը որոշի նման քայլի դիմել, դա պետք է իրականացնի իսրայելական տարածքով, ինչը բացառվում է: Ծովային և օդային հարձակման հնարավորություն չունեն ո՛չ Կահիրեն, ո՛չ էլ Սիրիայի ազատ բանակին աջակցող Պարից ծոցի հովանավոր երկրները:
Սիրիային հարվածը պետք է հասցվի նրան սահմանակից երկրներից, սակայն ոչ մի երկիր չի այրվում նման դերն իր վրա վերցելու ցանկությամբ:
Իրաքում իշխանության գլուխ են կանգնած շիաները, որոնք հարում են Բաշար Ասադի հավատքին:Նրանք թույլ են տալի Իրանին իրենց օդային տարածքով մատակարարումներ իրականացնել դեպի Դամասկոս:
Լիբանանում բնակչության 1/3-ը շիաներ են: Նրանցից շատերը Սիրիայում պայքարում են կառավարամետ ուժերի շարքերում: Բեյրութի մասնակցությունը «արաբական ներխուժմանը» երկիրը կկանգնեցնի կազմալուծման և քաղաքացիական պատերազմի շեմին:
Հորդանանի թագավոր Աբդալա II-ը վարում է զգույշ քաղաքականույթունը և մտադրություն չունի միջամտելու սիրական հակամարտությանը: Նրան սեփական խնդիրները բավարար են` հատկապես պաղեստինցիների հետ, որոնք մեծամասնություն են կազմում բնակչության թվում, սակայն զրկված են իշխանությունից: Բացի այդ, Ամանն ու Դամոսկոսը սերտ տնտեսական կապեր ունեն:
Ստացվում է, որ Սիրիա ռազմական միջամտության ձգտող Պարսից ծոցի միապետությունները` առաջին հերթին Քատարն ու Սաուդյան Արաբիան, կարող են մնալ առանց ռազմահենադաշտի և առանց դաշնակիցների: Ինքնուրույն նրանք կարող են իրականացնել միայն սահմանափակ ռազմաօդային օպերացիաներ: Եվ դա այն դեպքում, երբ ԱՄՆ-ն նախապես ճնշի սիրական հակաօդային համակարգերը, այլապես քատարա-սաուդյան ուժերը զգալի կորուստներ կունենան:
Փորձագետների կարծիքով` զուտ ռազմական տեսանկյունից Դամասկոսի դեմ ակցիան արդյունավետ կլինի միայն այն դեպքում, երբ դրան մասնակցեն ՆԱՏՕ-ի երկրները:
