«1994 թվականից սկսած՝ ԼՂՀ-ն պետականորեն իրականացնում է Արցախի ազատագրված տարածքներում բնակեցման ծրագիր: 1994-ից գործում է «Վերադարձ Արցախ» ծրագիրը, 1997 թվականից այս նպատակով սոցապ նախարարությունում գործեց վերաբնակեցման բաժինը»,- լրագրողների հետ հանդիպմանը ասաց ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի դեկան Էդիկ Մինասյանը:
Ինչպես տեղեկացրեց Է. Մինասյանը, այս նպատակով Արցախում ծնելիության խրախուսման նպատակով երրորդ երեխայի ծնվելու կապակցությամբ ընտանիքին հատկացնում էին 700 դոլար, 9, 10 երեխայի համար՝ 3000 դոլար. «Կար տասնամյա ծրագիր՝ մինչև 2011 թվականը, ըստ որի` Արցախում պետք է վերաբնակեցվեր 67 հազար մարդ: Սակայն մինչև 2011 թիվը Արցախում բնակեցվել է դրա կեսը՝ շուրջ 25-30 հազար մարդ»:
Բանախոսի կարծիքով՝ այս հարցում կան մի շարք թերություններ և բացթողումներ: Հիմնականում անհրաժեշտ էր Արցախում ներդրումներ կատարել, օգտագործել ոչ միայն Սփյուռքի, այլև տեղացի գործարարների միջոցները. «Պետք է նաև ԱՊՀ երկրներում ապրող հայերի ներգաղթ կազմակերպել դեպի Արցախ: Ընդհանրապես` վերաբնակեցման հարցում կառավարության ձեռնարկած միջոցառումները համալիր բնույթ չեն կրում, այդ պատճառով էլ արդյունքներն այնքան էլ գոհացուցիչ չեն»:
