Կինոռեժիսոր Տիգրան Խզմալյանը, անդրադառնալով այսօր Սերժ Սարգսյանի` մայրենի լեզվի օրվան նվիրված շնորհավորական ուղերձին, և նրան, որ Սերժ Սարգսյանը ստորագրեց ՀՀ լեզվի մասին օրենքում փոփոխությունների օրինագիծը, համեմատեց Ջորջ Օրուելի «1984»-ը վեպի հետ, որտեղ նկարագրվում էր հակաուտոպիական մղձավանջ` ինչպիսին է լինելու աշխարհը 20-րդ դարի վերջին, և որպես ամենասարսափելի ոլորտ` օգտագործվում է, այսպես կոչված, նոր լեզուն` որպես գործիք մարդկությանը խաբելու և վերահսկելու նպատակով:
Տիգրան Խզմալյանի խոսքերով, այդ լեզվի յուրահատկությունն այն էր, որ համարյա բոլոր բառերը նշանակում էին բառարանում ընդունված իմաստի ճիշտ հակառակը, սուտը կոչվում էր ճշմարտություն, բարին կոչվում էր չարիք.
«Մեր սերնդին նման իրողությունը հայտնի էր ուշ խորհրդային շրջաններից, երբ ամենամեծ ստերը տպագրվում էին «Պրավդա» թերթում»:
Այն, ինչ անում է այսօրվա բռնապետությունը Հայաստանում, Տիգրան Խզմալյանի խոսքերով, որպես ջրի երկու կաթիլ` նման է այդ իրողությանը: Ասել, որ մենք երկնիշ, քառանիշ թվերով զարգացում ենք ապրում, հոգևոր վերելք ենք ապրում, խոսել ժողովրդավարության մասին, այս ամենը միտված է նրան, որ մարդիկ սովորեն ստին, և այլևս սուտը ամեն անգամ սուտ չանվանեն, որպեսզի ամոթ չլինի սրիկայություններ անել. այդ շարքում գտնվում է նաև լեզվի խնդիրը:
«Ես երբեք չեմ մոռանա, և քանի դեռ ողջ ենք, չենք թողնի, որ մոռացվի մի զավեշտական փաստ, երբ չարաբաստիկ փոփոխությունները լեզվի օրենքում խորհրդարան բերվեցին հենց այն օրը, երբ հայ ազգը և հայ առաքելական եկեղեցին նշում էր սուրբ թարգմանիչների օրը:
Դա այնքան խորհրդանշական և զավեշտալի է, որքան հոկտեմբերի 27-ը, մարտի 1-ը, այս առումով մենք մնում ենք մարտիկմեկյան իրավիճակում, և մեզանում մարտի երկուսը այդպես էլ չի սկսվում», -ասում է Տիգրան Խզմալյանը` ավելացնելով, որ իշխանավորների ստերը հատկապես զավեշտալի և զարմանալի են լեզվի առումով, որովհետև ամենակարևորը մեզ համար փախցնելն է մեզնից մեր լեզուն, որից հետո հնարավոր է ներմուծել երիտասարդների մտածելակերպի մեջ այն կեղծիքները, որոնք իրենք նախապատրաստել են առաջիկա ընտրություններում, և միակ փրկությունը պետք է մնա մեր նվիրվածությունը մայրենի լեզվին:
