1903թ. այս օրը Վանում ծնվեց արձակագիր, բանաստեղծ, գրականագետ, ՀԽՍՀ կուլտուրայի վաստակավոր գործիչ (1965), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1934-ից) անդամ Գուրգեն Մահարին (Աճեմյան):
1915թ. կոտորածների ժամանակ մոր և եղբոր հետ գաղթել է Արևելյան Հայաստան։ Մինչև Ցեղասպանությունը ունեցել է քիչ թե շատ անհոգ մանկություն, սակայն պատերազմը ինչպես ամբողջ հայության փոխեց նրա ճակատագիրը: Ճանապարհին կորցրել է հարազատներին, Արևելյան Հայաստանում ապրել որբանոցում, որտեղ էլ ծանոթացել է Եղիշե Չարենցի հետ: Այստեղ էլ սկսվել է իր ստեղծագործագործական կյանքը:
Որբանոցից հետո կյանքի հետագա թափառումների մասին պատմել է «Պատանեկություն» վիպակում:
Նրան հռչակ բերեցին «Մանկություն» և «Պատանեկություն» ստեղծագործությունները:
1936թ. աքսորվել է, 1953-ին վերադարձել Երևան և գրել բազմաթիվ նոր ստեղծագործություններ՝ «Ծաղկած փշալարեր»-ը, «Այրվող այգեստաններ» վեպը:
Մահացել է 1969թ. հունիսի 17-ին Պալանգայում (Լիտվա):
