Երեկ ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայում տեղի է ունեցել Արևելյան Եվրոպան ներկայացնող երկրների` ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի ժամանակավոր անդամի ընտրությունները, և իր պատմության մեջ առաջին անգամ ՄԱԿ–ի ԱԽ-ի ժամանակավոր անդամ է ընտրվել Ադրբեջանը։
Մեկնաբանելով այդ հանգամանքը՝ ՀՀ նախկին արտգործնախարար Վահան Փափազյանն «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նկատեց, որ դա ադրբեջանական դիվանագիտության արդյունավետ աշխատանքի հետևանքն է. «Ռեալ աշխատել են, վաղուց էին ձգտում ԱԽ–ի անդամ դառնալ և այս անգամ ստացվել է»:
Փափազյանը նշեց, որ հայկական դիվանագիտությունը պետք է ինչ-որ քայլեր ձեռնարկեր այդ անդամությունը կանխելու համար, որոնք, ըստ երևույթին, կամ չեն արել, կամ էլ արել են, բայց չի ստացվել:
Նախկին արտգործնախարարը նկատեց, որ Ադրբեջանի ԱԽ անդամ դառնալու ձգտման հիմնական պատճառը ԼՂ խնդիրն էր, և այսուհետ փորձելու են, իրենց դիրքն օգտագործելով, ՄԱԿ-ում հավելյալ փաստաթղթեր ստանալ: Այդուամենայնիվ, Փափազյանը հավելեց, որ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդը ԼՂ հարցով ընդունել է 4 բանաձև, որոնք բավականին հավասարակշռված են, և կարելի է ասել ավելի հայանպաստ են, բայց խնդիրն այն է, որ հայկական կողմը չի օգտագործում այդ բանաձևերը:
Փափազյանը մանրամասնեց, որ հայկական կողմը ԱԽ 4 բանաձևերը, որտեղ բանակցային կողմ է ճանաչված նաև Լեռնային Ղարաբաղը, պետք է ավելի ամրապնդեր, ինչը չի արել և այսօր հարց է, թե ընդհանրապես հայկական կողմը ցանկություն ունի՞ վերադարձնել ԼՂ–ին բանակցային սեղանի շուրջ. «Անկեղծ ասած այդ ցանկությունը չի երևում, որովհետև եթե լիներ, ապա և՛ ԱԽ-ի 4 բանաձևերը, և՛ ԵԱՀԿ խորհրդի Բուդապեշտի վեհաժողովի որոշումը, և՛ 95 թ. ավագ պաշտոնյաների որոշումը կօգտագործվեր: Եթե կա ցանկություն, ոչ ոք այդ բանաձևերը չեղյալ չի համարել, կարելի է հենվել դրանց վրա և Ղարաբաղը վերադարձնել բանակցային սեղանի շուրջ»:
Ըստ Փափազյանի՝ գործող բանաձևերի տեքստերը ադրբեջանցիները չեն կարող փոփոխությունների ենթարկել, բայց որ այլ բանաձևերի ուղղությամբ աշխատելու են՝ անկասկած է:
Վահան Փափազյանը նաև շեշտեց, որ Ադրբեջանի ընտրության մեջ պետք չէ փնտրել աշխարհաքաղաքական ինչ-ինչ շահեր, ուղղակի պետք է փաստել, որ ադրբեջանական դիվանագիտությունն ակտիվ է աշխատել` հետևում ունենալով հսկայական ֆինանսական ռեսուրսներ, իսկ հայկական կողմը` ոչ:
