Դեֆոլտի վտանգ ՀՀ ներկա պարտքի պայմաններում գոյություն չունի, սակայն, ինչպես «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նշեց տնտեսագետ Սամվել Ավագյանը, մեր պետական պարտքն արագ է աճում, իսկ դա բերում է ռիսկերի ավելացման. «Ճիշտ է, արտաքին պետական պարտքի աճը դանդաղել է, նախատեսվում է, որ 2012-ին մոտ 300 մլն դոլարով ընդամենը կաճի, այն դեպքում, երբ 2009-2010-ին տարեկան 1-ական մլրդի չափով է աճել: Արտաքին պարտքի հետ կապված` դեֆոլտի վտանգներ առայժմ չկան, բայց վտագներ կան` ներքին պարտքի շատ արագանցիկ աճի հետ կապված»:
Ս. Ավագյանի խոսքով` կառավարության ռազմավարությունն այնպիսին է, որ ներքին պետական պարտքն առաջիկա 5 տարիների ընթացքում մի քանի անգամ աճելու է, իսկ դա դեֆոլտի ռիսկ է ստեղծում: Առաջիկա 2 տարիների ընթացքում նման ռիսկեր չկան, բայց հետագայում, եթե պետական պարտքի աճը դառնա ահագնացող, նման ռիսկեր կստեղծվեն:
Տնտեսագետը չհամաձայնեց այն կարծիքի հետ, որ ոչ թե պետական պարտքի մակարդակը, այլ մակրոտնտեսական հիմնաքարերն են որոշիչ դեր խաղում, երբ երկրները կանգնում են դեֆոլտի վտանգի առջև. «Չէ, այդ եզրակացությունն այնքան էլ չի համապատասխանում իրականությանը: Հիմա եվրոպական ոչ մի երկիր, որտեղ դեֆոլտի ռիսկ է ստեղծված, ֆինանսական անկայունություն կամ ավելի բարձր գնաճ, քան Հայաստանը, չունի: Բոլոր երկրներում էլ մակրոտնտեսական առումով շատ թե քիչ բարվոք վիճակ է: Հիմնական խնդիրը կապված է բյուջեի դեֆիցիտի չափի հետ: Սա է հիմնական ռիսկը ստեղծում»:
Նրա խոսքով` հիմա ՀՀ-ն գնում է դեպի զսպողական բյուջեի պլանավորում` դեֆիցիտի կրճատման ճանապարհով: Համենայն դեպս, 2012-ին այդպիսի բյուջե է ներկայացված, և այն հիմք է ստեղծում, որպեսզի դեֆոլտի ռիսկերը կրճատվեն:
«Կուտակվում են ռիսկեր՝ կապված ներքին պետական պարտատոմսերի թողարկման ծավալների աճի հետ: Մենք սկսում ենք առաջիկա տարիների համար պլանավորել մի դեֆիցիտ, որի 50%-ից ավելին ֆինանսավորվելու է ներքին աղբյուրների հաշվին՝ ի տարբերություն նախորդ տարիների: Բայց շատ բան շուկան է թելադրում, ու եթե ներքին պարտքի ավելացումը հանգեցնի ֆինանսական բուրգի կառուցման՝ պարտք վերցնել պարտք` փակելու համար, դա արդեն վտանգներ է պարունակում»,- նշեց Ս. Ավագյանը:
