Աչքերիս չեմ հավատում, որ նախկին կոռուպցիոն ռեժիմի մնացորդները կարող են հեշտությամբ փոթորիկ առաջացնել սոցցանցում՝ նախօրեին գրառում էր արել վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը՝ անդրադառնալով Երևանում ԵՏՄ վարչապետների հավաքի ընթացքում արդեն բավականին հայտնի դրվագին:
Խոսքը Հայաստանի և ՌԴ վարչապետների մասնակցությամբ աղմուկ հանած դրվագի մասին է, որը տարբեր ընկալումների առիթ տվեց, մասնավորապես այն համատեքստում, որ ՌԴ վարչապետը ծաղրել էր Հայաստանի վարչապետին: Հետո իհարկե դրվագի ավելի ուշադիր և մանրազնին դիտարկումը, նաև Փաշինյանի որոշակի արձագանքը հուշեցին, որ իրականում տեղի ունեցածը փոքր-ինչ այլ էր, քան ծաղր: ՌԴ վարչապետը ի պատասխան Հայաստանի վարչապետի հարցադրման՝ թե, եթե հարցեր չկան, ապա անցնենք… փորձել էր կատակել՝ ո՞ւր անցնենք: Այդ ամենը՝ ռուսերեն: Մեդվեդևն ըստ երևույթին նկատի ուներ անցնենք ընդմիջման սրահ, որը, սակայն, շարունակություն չունեցավ Հայաստանի վարչապետի խոսքում:
Ահա այդ դրվագը համացանցում ունեցավ լայն տարածում և մեկնաբանումներ այն համատեքստում, որ վարչապետի հասցեին եղել է ՌԴ վարչապետի ծաղրը: Դրանից մի ահռելի մաս հասավ ոգևորության բարձր աստիճանի, և թերևս առանց մեկնաբանության հասկանալի է, թե ովքեր են ոգևորության հասնողները, և հանրության մի մեծ մասն էլ սուր քննադատության է ենթարկում ՌԴ վարչապետ Մեդվեդևին:
Ակնառու է, որ աղմուկը ստացվել է և աշխատում է երկու ուղղությամբ՝ վարչապետ Փաշինյանի դեմ և, թվում է, Մեդվեդևի դեմ, բայց դարձյալ Փաշինյանի դեմ, որովհետև ի վերջո ակնառու է, որ ԵՏՄ վարչապետների հավաքի առիթով ՌԴ վարչապետի առաջին այցը հետհեղափոխական Հայաստան Նիկոլ Փաշինյանը փորձեց օգտագործել նրա հետ ընդգծված անձնական հարաբերություն հաստատելու համար:
Այն, որ Փաշինյանը Մեդվեդևին ոչ միայն տանը հյուրընկալեց, այլև փաստորեն դրանից հետո երեկոն շարունակվել է նաև երևանյան ակումբներից մեկում, իսկ վարչապետները նույնիսկ պարել են, կարծես թե հուշում է, որ այդ առումով փորձը որոշակիորեն ստացվում է: Այն, որ ՌԴ վարչապետ Մեդվեդևը դեռևս իր նախագահության շրջանից սկսած Հայաստանին «պարտք» է բազմաթիվ հակահայկական նախաձեռնությունների և ընդհանրապես ռուսական հակահայ քաղաքականության մի շարք հարցերի պատասխաններ՝ ակնառու է: Միաժամանակ աներկբա է, որ կան իրողություններ, որոնք հնարավոր չէ հաշվի չառնել, և այդ իմաստով Հայաստանի նոր իշխանությունը թավշյա հեղափոխությունից հետո ձգտելով վերափոխել հայ-ռուսական հարաբերությունը՝ դա այդուհանդերձ ստիպված է անել ՌԴ ներկայիս առաջին դերակատարների հետ շփումների հաստատման միջոցով. այլ ճանապարհ չկա: Առավել ևս, որ չկա այլ Ռուսաստան, ոտեղ հանրային ու պետական ինստիտուտներն են իշխում, ոչ թե անձինք:
Ահա այս համատեքստում բավականին շոշափելի է դառնում աղմուկն ու մոտիվը, որ սոցցանցում առաջացել է դրվագի առիթով, ընդ որում՝ աղմուկ և մոտիվ, որը փաստորեն «անպարտելի» բնույթ ունի, որովհետև այդ տեսանկյունից թե՛ Փաշինյանին հեգնողները, թե՛ նրան պաշտպանելու անկեղծ մղումով Մեդվեդևին ծաղրողները խոշոր հաշվով թիրախավորում են հենց Փաշինյանին՝ հայ-ռուսական հարաբերությունը կայուն և սահուն վերափոխելու նրա առաջնային խնդրի համատեքստում: Իսկ սա խոսում է իրապես խորքային խնդիրների մասին, որ հեղափոխությունից հետո դեռևս առկա են Հայաստանում, և այդ թվում՝ այո՛, հենց սոցցանցային «հեշտ աղմուկի» խնդիրը, որը Հայաստանում տեղեկատվական անվտանգության խնդիր է: Բայց այն առկա է ոչ իբրև առանձին խնդիր, այլ «նախկին կոռուպցիոն համակարգի» թեկուզ արտաիշխանական և թեկուզ արտախորհրդարանական առկայության ավելի լայն խնդրի մի տարր:
Եվ այստեղ ակնհայտ է մի բան, որ իշխանությունից հեռացնելով այդ համակարգը՝ Հայաստանի հանրությունն այդուհանդերձ ունի այդ համակարգը արդեն իշխանությունից դուրս դաշտում հայեցակարգված ապամոնտաժելու խնդիր, և այդ հարցում նոր իշխանությունն ու հանրությունը դեռևս չեն եկել կամ չեն կարողանում գալ նույնքան ներդաշնակ մեխանիզմների և որոշումների, որքան հեղափոխության օրերին էր, որի արդյունքում հեռացվեց համակարգը իշխանությունից: Մինչդեռ ակնհայտ է, որ նախկին համակարգի ապամոնտաժումը ամբողջացնելը Հայաստանի թե՛ ազգային անվտանգության, թե՛ զարգացման ռազմավարական խնդիր է:
Լուսանկարը՝ Armeniasputnik-ի
