Լոռու մարզի քննչական բաժնի վարույթում է քննվում Քր. օր.-ի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով (սպանության փորձ) քրեական գործն՝ ըստ Արթուր Երամյանի մեղադրանքի: Քրեական գործը հարուցվել էր դեռևս 1997-ին՝ դիտավորությամբ ծանր մարմնական վնասվածք պատճառելու հոդվածով: Երամյանը թաքնվել էր, նրա նկատմամբ հայտարարվել էր հետախուզում` կալանքի որոշմամբ: Քրեական օրենսգրքի փոփոխվելուց հետո արարքը համապատասխանեցվեց գործող Քրեական օրենսգրքի112 հոդվածի 1-ին մասին: Բայց դատախազությունն այնուհետև որոշեց, որ արարքը ոչ թե դիտավորյալ ծանր մարմնական վնասվածք պատճառելու հատկանիշներ է պարունակում, այլ սպանության փորձի, և արարքը վերաորակվեց:
2012 հունվարին Արթուր Երամյանը, իրեն քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով նոտարական վավերացումով ձևակերպված դիմում էր ուղարկել Լոռու մարզի քննչական բաժին` հայտնելով, թե չի առարկում, որ իր նկատմամբ կիրառվի վաղեմության ժամկետ: Նախաքննական մարմինն անպատասխան էր թողել նրա դիմումը` տեղեկացնելով, թե այդ հարցը միայն նրա ներկայությամբ կարող է քննարկվել: Այս տարվա գարնանից փաստաբան Ռուբեն Հակոբյանի` գործում որպես Երամյանի շահերի պաշտպան ներգրավվելուց հետո փոստային առաքմամբ նոր դիմում ուղարկվեց Լոռու մարզի քննչական բաժին, որով դարձյալ Երամյանը հիշեցնում էր քրեական հետապնդման վաղեմության ժամկետի մասին և տալիս իր համաձայնությունը՝ իր բացակայությամբ այն կիրառելու համար: Դիմումի հետ մեկտեղ փաստաբան Հակոբյանը ներկայացրել էր նաև համապատասխան միջնորդություն` իրավական հիմնավորումներով, որը, սակայն, երկար ժամանակ անպատասխան թողնվեց նախաքննական մարմնի կողմից: Փաստաբանն իր գրություններով շարունակ պնդում էր, որ միջնորդության վերաբերյալ պատասխան տրվի` որոշում կայացվի այն մերժելու կամ բավարարելու մասին, բայց անարդյունք: Եվ փաստաբանը ստիպված դիմել էր դատարան` քննիչի անգործությունը վերացնելու պահանջով: Նրա դիմումից անմիջապես հետո քննիչը վերջապես որոշում կայացրեց ` փաստաբանի միջորդությունը լրիվ մերժելու մասին: Քննիչի այդ որոշման դեմ փաստաբանը բողոք բերեց դատախազություն: Վերջինս էլ որոշում կայացրեց փաստաբանի բողոքը մասնակիորեն բավարարելու մասին, որը, սակայն, ըստ էության, նույնպես մերժում էր, քանի որ փաստաբանը պահանջ էր դրել կարճել վարույթը, վերացնել կալանքը և դադարեցնել հետախուզումը. այդ որոշմամբ երեք պահանջներն էլ չէին բավարարվել: Փաստաբանը նորից դիմեց դատարան, որ գոնե դատարանը պարտավորեցնի քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին վերացնել Երամյանի իրավունքների խախտումները. քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցել էր, բայց նա դեռ մեղադրյալի կարգավիճակում էր, և նրա նկատամբ դեռ կալանքի սանկցիայով հետախուզում էր հայտարարված, և նա չէր կարող ազատ տեղաշարժվել, դիմել բուժհաստատություն, ընդունվել աշխատանքի, հանդիպել ընկերների, հարազատների հետ: Առկա էր քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք, բայց քրեական գործով վարույթը չէր կարճվում:
Դատարանում դատախազությունը փոխեց իր դիրքորոշումը, և դատաքննության մասնակցող դատախազը հայտարարեց, որ պաշտպանի պահանջն արդարացի է, օրինական, հիմնավորված, և քրգործով վարույթը պետք է կարճվի: Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մարինե Մելքոնյանն էլ ս/թ օգոստոսի 29-ին կայացրեց որոշում, որով բավարարեց պաշտպանի բողոքը` վերացնել Երամյանի իրավունքների խախտումները:
Արդեն 35-րդ օրն է` դատական ակտը չի կատարվում: Դատարանի այդ որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտել հրապարակման պահից: Մեղադրանքի կողմը 10-օրյա ժամկետ ուներ այն բողոքարկելու համար, բայց բողոք չի բերել: Իսկ Քրեական օրենսգրքի 353-րդ հոդվածի 1-ին մասը քրեական պատասխանատվություն է նախատեսում օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռը, վճիռը կամ դատական այլ ակտը սահմանված ժամկետում կամ օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 1-ամսյա ժամկետում դիտավորությամբ չկատարելու համար: «Ես գտնում եմ, որ Երամյանի իրավունքի խախտումները չվերացնող պաշտոնատար անձինք` քննիչ և դատախազ, ենթադրաբար կատարել են հանցագործություն` դիտավորությամբ չկատարելով դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտը: Նաև պաշտոնական դիրքը ծառայության շահերին հակառակ են օգտագործում և չեն կատարում պաշտոնական լիազորությունները: Եթե վաղեմությունը անցել է, եթե ընդհատված չի եղել, և անձը արտահայտել է իր դիրքորոշումը, օրենքով պարտավոր են դա կատարել, իսկ չկատարելու արդյունքում մարդը դեռևս ապօրինաբար հետախուզման մեջ է, կալանքի տակ, մեղադրյալ է. ո՞վ պետք է պատասխան տա: Եթե մի հասարակ քաղաքացի մի թեթև սխալ է թույլ տալիս, անպայման պետական ամբողջ ռեպրեսիվ ապարատը աշխատում է նրա մեղքը հիմնավորելու, նրան հանցագործի պիտակ կպցնելու համար: Իսկ այս դեպքում ինչո՞ւ չեն կատարում դատական ակտը»,- ասում է Ռուբեն Հակոբյանը:
Հոկտեմբերի 3-ին նա գրավոր հաղորդում է ներկայացրել հանցագործության մասին, որ քննեն և պարզեն իրավապահների անգործությունը: Հաղորդման մեջ կոնկրետ քննիչի և դատախազի անուն չի մատնանշել, քանի որ նշված գործով բազմաթիվ քննիչներ ու դատախազներ են զբաղվել: Ենթադրյալ հանցագործության դեպքն է նշել` խնդրելով պարզել, թե ով չի կատարում իր պարտականությունները:
