Թերևս չափազանցրած չենք լինի, եթե արձանագրենք, որ երեկ տեղի է ունեցել «Նորք-Մարաշի» զինված խմբի գործով դատավարության ամենահետաքրքիր նիստը, որը սակայն ավելի շատ հարցեր է ծնել, քան տվել է արդեն եղածների պատասխանները: Պատճառը թերևս այն է, որ գործով անցնող առանցքային ամբաստանյալ, դրսից դատական նիստերին մասնակցող «Ռադիո Մարիամ»-ի Գյումրու մասնաճյուղի լրագրող Լիլիթ Թորոսյանը երեկ կտրականապես հրաժարվել է խոսել դատարանում` խնդրելով հիմք ընդունել իր նախաքննական ցուցմունքները:
Երեկ նույն կերպ է վարվել նաև քրեական գործից անջատված մասով մեղադրյալ Սրբուհի Այվազյանը, ինչը հիմք է տալիս մտածել, որ գործ ունենք ուղղորդված գործընթացի հետ:
Մասնավորապես, այս գործում հեղաշրջման վարկածը կառուցվել է հենց Լիլիթ Թորոսյանի ցուցմունքներով և տրամադրած ձայնագրություններով ու, եթե նա դատարանում հրաժարվում է խոսել, առնվազն այդ վարկածը և դատական գործընթացն` առհասարակ, զրկվում են լեգիտիմության որոշակի ռեսուրսից, հատկապես` քաղաքական, բարոյական հարթության վրա: Երեկ Լիլիթ Թորոսյանը հրաժարվեց խոսել, այլապես գուցե այս պահին ունենայինք շատ հարցերի պատասխաններ: Նրա նախաքննական ցուցմունքները, նախաքննության մարմնին տրամադրած ձայնագրությունները պարարտ հող են ստեղծում հեղաշրջման վարկածի համար:
Լիլիթ Թորոսյանը հայտարարել է, որ ինքը ձայնագրել է Արթուր Վարդանյանի և գործով անցնող պաշտպանության նախկին փոխնախարար Վահան Շիրխանյանի խոսակցությունները և այդ ձայնագրությունները փոխանցել է նախաքննական մարմնին։
Լրագրողն իր նախաքննական ցուցմունքում նաև գրել է, որ «եթե ուզում եք իմանալ, թե Շիրխանյանն ու Արթուր Վարդանյանը ինչ հեղաշրջման մասին են խոսել, ապա կարող եք լսել ձայնագրությունում»։ Այդպես էլ անհասկանալի է մնում, թե ինչ նպատակով է Թորոսյանը կատարել ձայնագրությունները` լրագրողական հետաքրքրությո՞ւնն է եղել պատճառը, զինված խմբի ղեկավար Արթուր Վարդանյանի հանձնարությո՞ւնը, թե՞ Լիլիթը գործել է պատկան մարմինների հանձնարարությամբ, որովհետև ինֆորմացիա է ստացվել հնարավոր հեղաշրջման մասին կամ իշխանությունները նման բան բեմականացնելու ցանկություն են ունեցել:
Ամբաստանյալի նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` Արթուր Վարդանյանը ցանկանում էր հանդիպում ունենալ պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանի հետ և խնդրում էր նրան կազմակերպել այդ հանդիպումը, Շիրխանյանը խոստացել էր, որ կկազմակերպի:
Այս գործում հերթական անգամ շոշափվում է Պաշտպանության նախկին նախարարի անունը և այնպիսի տպավորություն է, որ Սեյրան Օհանյան պետք է լիներ ենթադրյալ հեղաշրջման առանցքային ֆիգուրներից մեկը:
Արդյո՞ք Շիրխանյանն իրապես նման խոստում տվել է, խոսե՞լ է նա Սեյրան Օհանյանի հետ և ընդհանրապես` ի՞նչ կապ ունեն այս պատմության հետ ՊՆ նախկին նախարարն ու նրա պաշտոնանկությունը:
Գուցե այս գործն ունի ավելի խորքային պատմություն, քան այս քրեական գործն է ու հնարավոր է` դա է եղել Սեյրան Օհանյանի, մեծ հաշվով, անակնկալ պաշտոնանկության պատճառը: Թերևս Սեյրան Օհանյանին վկայի կարգավիճակով դատակոչելու անհրաժեշտություն կա ու դա պետք է, առաջին հերթին, գեներալին, այլապես` չպարզաբանված հարցերը մի օր կարող են նրան թիրախ դարձնել, եթե ոչ այս քրգործով, ապա քաղաքական գործունեության որևէ դրվագում:
Կամ ըստ նախաքննական ցուցմունքի` Արթուր Վարդանյանը Լիլիթ Թորոսյանին ասել է, որ իրեն ծեծի են ենթարկել Մհեր Սեդրակյանի (Թոխմախի Մհեր) մարդիկ, պատճառների մասին սակայն չի մանրամասնել։
Մեկ այլ դրվագում խոսվում է Վարդանյանի և Երրորդմասցի Լյովիկի մտերիմ հարաբերությունների մասին: Արդյո՞ք Վարդանյանին ինչ-որ բան հայտնի է արյունոտ միջադեպի մասին, եթե` ոչ, նա ի՞նչ չի կիսել Սեդրակյանի հետ:
Ինչպես տեսնում եք` հարցերը չափազանց շատ են, իսկ գործով անցնող առանցքային ամբաստանյալը լռում է: Թերևս այդպես հրահանգված է:
