Որպես մանկավարժ` դիմում եմ հատկապես այն լրագրողներին, ովքեր լուսաբանում են դատական գործերն ու որտեղ սեռական բնույթի հանցակազմ պարունակող շատ դեպքեր են առկա լինում: Կարծում եմ դրանք լուսաբանելու նպատակը հանրությանը դրանց մասին տեղեկացնելն է, որպեսզի մարդիկ հնարավորինս զերծ մնան նման գործողություններից: Սակայն բոլորովին պարտադիր չէ այդ հոդվածներում մանրամասն նկարագրեք այն սեռական գործողությունը, որը նկարագրվել է դատարանում. մի՞թե դա է կարևորվում ձեր կողմից: Մասնավորապես լրագրող Լիլիթ Քալաշյանը սույն թվականի մայիսի 13-ին lragir.am-ում լուսաբանել է Վերաքննիչ քրեական դատարանում Հայկ Հ.-ի գործով բերված վերաքննիչ բողոքի քննության ավարտը, ու, բավական չէ՝ մանրամասն նկարագրել է հանցանք պարունակող սեռական գործողությունը, ավելին՝ վերնագրում էլ է հատկապես նշել այն: Հոդվածը կրկին չգովազդելու նպատակով չեմ ուզում վերնագիրն արտատպել: Ամբողջ հոդվածում կարմիր թելի պես նկարագրվում է այդ գործողությունն այն դեպքում, երբ կարելի էր, շրջանցելով հատկապես այդ գործողության նկարագրությունը, ներկայացնել վերաքննիչ բողոքի ընթացքն ու ավարտը: Հայտնի է, որ ցանկացած լրագրող իր լուրի կամ հոդվածի համար այնպիսի վերնագիր է ընտրում, որը գրավի ընթերցողին ու նա կարդա տվյալ լուրը, սակայն Լիլիթ Քալաշյանի ընտրած վերնագիրն ու ամբողջ նյութը ծայրից-ծայր հակամանկավարժական է:
Խնդրում եմ, զգույշ եղեք, այդ նյութերը կարդում են նաև դեռահասները, մի՛ դրդեք նրանց կատարել այնպիսի գործողություն, որը նրանց կկանգնեցնի դատարանի առաջ:
Անահիտ Բախշյան
Երևանի ավագանու «Բարև Երևան» խմբակցության անդամ
