Վրաստանի վարչապետ Բիձինա Իվանիշվիլին հայտարարել է, որ Մաքսային միությունն ապագա չունի, չի ստացվելու նաև Եվրասիական միությունը, և Հայաստանն էլ, Ռուսաստանն էլ ի վերջո Եվրամիության անդամ են դառնալու: Նա հերթական անգամ հավաստիացրել է, որ Վրաստանը գնում է դեպի Եվրամիություն և ՆԱՏՕ: Թե ինչքանով կիրականանան Իվանիշվիլիի կանխատեսումները Ռուսաստանի՝ Եվրամիության անդամակցության մասով՝ ցույց կտա ժամանակը, և այդ մասին նաև թող ռուսները մտածեն:
Ինչ վերաբերում է Հայաստանին, ապա, իհարկե, առանց Իվանիշվիլիի էլ ոչ մի կասկած չկա, որ Հայաստանի ապագան վաղ թե ուշ Եվրոպայի հետ լինելն է, եվրոպական ընտանիքին ինտեգրվելը: Սակայն, այս ամենով հանդերձ, պարզապես պետք է պատկերացնել, թե ինչքան հետ ընկավ Հայաստանը Մաքսային միությանն անդամակցելու պարտվողական որոշմամբ: Այս որոշումը դեռևս իրավական ուժ չի ստացել, սակայն արդեն իսկ հայաստանյան իշխանությունները այս կամ այն հարցում խոսում են «եթե Մաքսային միությանը չի հակասում» տարբերակներով:
Այսինքն՝ Հայաստանը արդեն իսկ մի քանի քայլ հետ է շպրտվել, և Եվրոպային վերստին մոտենալու համար մենք պետք է ավելի շատ քայլեր անենք սեպտեմբերի 3-ից հետո, քան պահանջվում էր սեպտեմբերի 3-ի առավոտյան: Ավելին՝ Իվանիշվիլիի հայտարարությունները մեկ այլ բանի մասին են խոսում նաև, որը ևս հետընթացի, ավելի շուտ՝ հետ շպրտվելու վկայություն է:
Սաակաշվիլիի նախագահության ընթացքում Վրաստանը հսկայական քայլերով առաջատարություն ստանձնեց կովկասյան տարածաշրջանում: Սաակաշվիլիի Վրաստանը դեմոկրատական դրախտ չէր, սակայն բարեփոխումների ուղով քայլում էր բավական վստահ, և դա գնահատվում էր Արևմուտքում: Թե ինչպես, որտեղ և երբ սխալվեց կամ վրիպեց Սաակաշվիլին՝ թող վրացիները պարզեն կամ թեկուզ հենց ինքը՝ դեռևս Վրաստանի նախագահը: Սակայն նկատելի էր, որ Վրաստանը քաղաքակիրթ աշխարհում կորցնում է կովկասյան առաջատարի և արագավազի իմիջը, կամաց-կամաց զիջում Հայաստանին, որի հետ Արևմուտքի հարաբերությունները մտել էին բավական պատասխանատու պատմական փուլ: Հայաստանն իր պոտենցիալով սկսել էր դիտվել հարավկովկասյան տարածաշրջանում առաջատարության ավելի ռեալ հավակնորդ՝ նույնիսկ ներկայիս իշխանությունների պայմաններում:
Սակայն նույն այդ իշխանությունների գործոնը դարձավ այն օճառը, որի վրա սայթաքեցին և՛ Հայաստանը, և՛ Արևմուտքը: Հայաստանը զգալիորեն հետ ընկավ, և այսօր Իվանիշվիլիի խոսքերում, ըստ էության, նկատվում է որոշակի «բարձրից նայելու» միտում, ինչի հնարավորությունները փորձառու միլիարդատերը բիզնեսմենի հոտառությամբ անմիջապես զգացել է Մաքսային միությանը անդամակցելու Հայաստանի որոշումից հետո:
Այսինքն՝ ինչպես 2003-04 թվականներին, նաև այսօր Հայաստանն արդեն երկրորդ անգամ բաց թողեց առաջատարության շանսը և առաջ թողեց Վրաստանին: Կսխալվի՞ Իվանիշվիլին, թե՞ ոչ՝ այնքան էլ մեծ նշանակություն չունի, քանի որ այս անգամ Հայաստանը մտել է մի այնպիսի վանդակ, որ եթե նույնիսկ Վրաստանի իշխանությունները վրիպում թույլ տան, և Հայաստանի համար շանսեր առաջանան, միևնույն է՝ Մաքսային միության վանդակից դուրս գալու համար կպահանջվեն տիտանական ջանքեր:
Լուսանկարը՝ Photolure-ի
