«Ծիծեռնակ» հրատարակչությունում պետպատվերով լույս Է տեսել «20-րդ դարի 20-40-ական թվականների հին Երևանը հայ դասականների պատմություններում և հուշերում» գիրքը:
Գրքի կազմողն ու թարգմանիչը՝ Կարինե Խալաթովան, ընթերցողին հրավիրում Է հետաքրքիր ճանապարհորդություն կատարել Հայաստանի 12-րդ մայրաքաղաքով՝ 20-րդ դարի 20-40-ական թվականների Երևանով: Քաղաքի պատմության լաբիրինթոսներում որպես «ուղեվարներ» են հանդես գալիս հայ գրողներ Ակսել Բակունցը (1899-1937), Ստեփան Զորյանը (1889-1967), Վահան Թոթովենցը (1894-1938), Դերենիկ Դեմիրճյանը (1877-1956), Լեռ Կամսարը (1888-1965), Մկրտիչ Արմենը (1906-1972), Գուրգեն Մահարին (1903-1969), Վալտեր Արամյանը (1909-1995): Գրողների համառոտ կենսագրությունները միտումնավոր ամբողջական չեն ներկայացվել, այլ մինչ և հեղինակների Երևան ժամանելու պահը, որպեսզի ընթերցողներն իրենք այլ գրքերում ավելի մանրամասն տեղեկութուններ փնտրեն ու կարդան նրանց կյանքի ու ստեղծագործության մասին: Նրանք ծնունդով Երևանից չեն և գրեթե բոլորն Էլ այստեղ են եկել 20-ական թվականների կեսին, երբ վերածնվող Հայաստան Էր հասնում հայրենադարձների առաջին ալիքը:
Գրքում խոսում են նաև մայրաքաղաքի ավելի կրտսեր ժամանակակիցներն ու ականատեսները՝ Է.Ավագյանը, Ավ.Իսահակյանը, Վ.Իսահակյանը, Ս.Հարությունյանը, Յ.Զարգարյանը, Ռ.Հովհաննիսյանը և ուրիշներ, որոնց հուշագրություններից հատվածները ներհյուսվում են քաղաքի ու նրա բնակիչների ճակատագրի մասին ընդհանուր սյուժեում:
Գրքի «Առանձին երթուղին» կարճ պատմություններ Է ներառում Հայաստանի մայրաքաղաքի փրկված ու կորսված տաճարների մասին, որոնց վերաբերյալ ժամանակին թարգմանչուհուն պատմել Է Հայկական ԽՍՀ արվեստների վաստակավոր գործիչ պրոֆեսոր Վարազդատ Հարությունյանը (1909-2008):
Երևանի դիմանկարը լրացնում ու ավելի բովանդակալից են դարձում ոչ միայն սև-սպիտակ նկարազարդումները, այլև ռուս պոետներ Ե.Նիկոլաևսկայայի, Ս.Շերվինսկու, Վլ.Կոռնիլովի, Ս.Սոլոժենկինայի դիտարկումները չափածո բնաբաններում, ինչպես նաև Մ.Գորկու, Ս.Շերվինսկու և Մ.Շահինյանի հուշագրությունները:
«… Սահման չունի հյուրընկալորեն լայն բացված գիրքը. Երևանը գրավիչ և ճանաչողական ընթերցանություն Է: Երևանը պահպանում Է պատմության գաղտնիքները և օրեցօր գեղեցկանում: Այն ե՛ւ հին Է, ե՛ւ երիտասարդ: Նա նրբազգացորեն արձագանքում Է ժամանակի ու երևանցիների նոր սերունդների պահանջներին ու հուշումներին: Անցյալ դարի 20-ականներին վերածնված Երևանը ծերանալու իրավունք չունի…»,-գրում Է Խալաթովան նախաբանում:
