1929թ. այս օրը Թիֆլիսում ծնվեց աշխարհահռչակ հայ շախմատիստ, ԽՍՀՄ և միջազգային գրոսմայստեր (1952), ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1960), փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածու, (1968), Վրաստանի ԽՍՀ (1945), Հայաստանի ԽՍՀ (1946-1948), Մոսկվայի (1956), ԽՍՀՄ (1959,1961, 1969, 1975), աշխարհի (1963-1966-ին` Մ. Բոտվիննիկին, 1966-1969թթ.` Բ. Սպասկուն հաղթելուց հետո) չեմպիոն Տիգրան Պետրոսյանը:
Մականունն էր «Երկաթե Տիգրան»՝ իր գրեթե անխորտակելի պաշտպանության համար: Սպորտի վարպետի նորման լրացրել է 1947թ. ԽՍՀՄ առաջնության կիսաեզրափակչում: Երկրի 1949 թ առաջնության եզրափակչում գրավել է 16-րդ տեղը: Մոսկվա տեղափոխվելուց հետո հիանալի արդյունքների է հասել: 1950թ. ԽՍՀՄ առաջնությունում զբաղեցրել է 3-րդ հորիզոնականը, իսկ 1951 և 1956թթ. մրցաշարերում մրցակցությունից դուրս էր:
1951թ. առաջնությունում ցուցադրել է խաղի գրոսմայստերական վարպետություն (2-3-րդ տեղեր) և 1952թ. միջփնջային մրցաշարին մասնակցելու իրավունք նվաճել: Այդ առաջնությունում նույնպես բաժանել է 2-3-րդ տեղերը: Սկսած այդ ժամանակից` աշխարհի առաջնությունների անփոփոխ մասնակից է:
1962թ. հաղթելով հավակնորդների մրցաշարում` Տ. Պետրոսյանն իրավունք է ստացել Բոտվիննիկի հետ վիճարկել աշխարհի չեմպիոնի կոչումը: Բոտվիննիկին Պետրոսյանը հաղթեց 1963թ. և նվաճեց աշխարհի չեմպիոնի կոչումը:
1966թ. Տ. Պետրոսյանը պահպանեց շախմատի աշխարհի չեմպիոնի կոչումը` հաղթելով Բ. Սպասկուն: 1969թ.շախմատի աշխարհի առաջնության ժամանակ պարտվեց նույն Բ. Սպասկուն:
1971-1980թթ. շարունակել է պայքարը աշխարհի չեմպիոնի կոչման համար: ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում 9 անգամ հաղթել է շախմատի օլիմպիադաներում:
Տիգրան Պետրոսյանը պահպանողական, զգույշ և վերին աստիճանի պաշտպանողական խաղաոճով շախմատիստ էր: Նրա վրա մեծ ազդեցություն է թողել Նիմցովիչի կանխարգելման գաղափարը: Նա ավելի շատ ջանքեր էր գործադրում հակառակորդի հարձակումները կանխելու համար, քան իր հարձակումները կազմակերպելու համար:
Համբերատարությունը և պաշտպանվելու վարպետությունը Տ. Պետրոսյանին դարձնում էին դժվար պարտվող շախմատիստ:
Մահացել է 1984թ. օգոստոսի 13-ին:
