Գյումրեցի Տայանների ընտանիքը արդեն հինգ տարի ապրում է բնակության համար հարմարեցված գարաժում` Շիրակի մարզպետարանի հարևանությամբ: Կյանքի հանգամանքների բերումով ընտանիքը կորցրել է տունը, և տիկին Նաիրա Տայանն ու նրա երեք անչափահաս երեխաները այժմ ստիպված են ապրել ժամանակավոր կացարանում, այն էլ՝ վարձով:
«Մե հինգ տարի առաջ կեղներ արդեն, ամուսինս գնաց խոպան` Ուկրաինա: Պարտքեր ուներ, հետո էլ՝ ապրելու հնար չկար: Մե տարիմ մեզի ոչ մի լուր չղըրգեց իրանից, ոչ էլ գումարով օգնեց: Հետո էղավ, որ կերսարս մահացավ: Ամուսնուս քուրը հետը կապ ուներ, ամուսնուս զանգեց-կանչեց, եկավ ու ուղիղ մե ամիսըմ մնաց: Էդ ժամանակ էլ որոշեցին, որ մեր տունը պիտի ծախեն: Դե, ես բան չէի կըռնա խոսալ, ո՛չ գրանցում ունեի էդ տան վրա, ո՛չ իրավունք: Տունը ծախեցին ու որոշեցին, որ մեզի գոնե մե մեկսենյականոց տուն պիտի առնին: Մենք գնացինք վարձով Անի թաղամաս ապրելու: Ամուսինս էլ գնաց հետ՝ Ուկրաինա: Մենք էլ ստիպված, դե, իմ գործս, երեխեքի դպրոցը ըստեղ էր, ելանք-եկանք էս գարաժը, սկսեցինք վարձով ապրել:
Ամսական տասը հազար դրամ է վարձը: Դե, նպաստ կստանամ, կփակեմ: Ես պետությունից հույս էլ չունիմ, որ ինձ տուն տան: Դե, մենք անօթևան չենք, պետությունը մեր հանդեպ պարտք ու պահանջ չունի, մենք էլ՝ պետության: Եսիմ, հույսս անհատ բարերարներն են: Ամուսինս էլ, գիտեմ, որ չի գա հետ: Նախ՝ լիքը պարտքեր ունի, հետո էլ՝ մենք գիտենք, որ ընդեղ արդեն երեխա ունի: Ընդեղի երեխեն էս տարի մայիսին կեղնի չորս տարեկան: Մեր գործն արդեն դատարանն է` բաժանության ու ալիմենտի»,- «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում պատմեց ընտանիքի մայր Նաիրա Տայանը:
«Ես երկու տեղ կաշխատիմ, որ հասցնեմ: Տունը փոքր ապերները աղջկաս՝ Նինայի հույսով կթողնիմ: Արդեն մեծ աղջիկ է: Նույնիսկ ճաշեր կեփե, մինչև ես տուն գուկամ գործից»,- իր ընտենիքի վիճակն է ներկայացնում Նաիրան:
Տասներկուամյա Նինա Տայանին գյումրեցիները ճանաչում են որպես կինոյի մեջի աղջիկ: Մի քանի տարի առաջ նա դարձավ «Գողացված մանկություն» փաստագրական ֆիլմի հերոսուհին. ֆիլմ, որը պատմում էր գյումրեցի չքավոր երեխաների կյանքի ու առօրյայի մասին:
«Երազեմ գը, որ դառնամ հա՛մ դերասանուհի, հա՛մ ջութակահար: Եսիմ… Իսկ ամենաշատը երազեմ գը, որ մեծ, սիրուն տուն ունենանք՝ իրա սիրուն հայաթով, ծաղիկներով, ծառերով, ու ամենակարևորը՝ որ ես ունենամ իմ առանձին սենյակը, որ կըռնանամ հանգիստ ջութակ պարապիմ»,- նշում է փոքրիկ Նինան և հավելում. «Կինոյի մեջը սաղ իրական է: Սցենար չկա: Դժվար էր, մե բանը տասնհինգ անգամ կկրկնեինք, որ լավ ստացվեր: Բայց դե, լավ է, գոհ եմ: Հըմի մեկ-մեկ որ խանութ կերթամ, անծանոթ մարդիկ կհարցնեն` դու էն կինոյի մեջի աղջիկը չե՞ս: Երկուսն էլ սիրեմ գը` հա՛մ դերասանություն, հա՛մ ջութակ: Պետք է հասցնեմ՝ համ մամային օգնեմ, հա՛մ ապերներին տեր էղնիմ, հա՛մ ջութակի էրթամ»:
