Adme.ru-ի փոխանցմամբ՝ Ադամ Բրաունը 23 տարեկան էր, երբ նրա կյանքը փոխվեց։ Այդ պահին թվաց, թե նա ունի անհրաժեշտ ամեն ինչ՝ հեղինակավոր աշխատանք, թանկարժեք կոստյումներ, լավ բնակարան։ Սակայն հոգու խորքում դա դադարեց ուրախացնել Ադամին։
Նա պատմել է, որ երջանկությունը օրեցօր չքացել է, և նա սկսել է գիշերներն արթնանալ անհանգստացնող ներքին ձայնից։ Դրանից հետո առաջին բանը, որ արել է Ադամը, եղել է իր հարմարավետ գոտուց դուրս գալը և ոչ հանրաճանաչ երթուղիներով ճամփորդելը՝ Հնդկաստան, Աֆրիկա, Վիետնամ։
Ասում են, որ երբեք չգիտես՝ ինչը կարող է փոխել կյանքդ։ Ադամի հետ դա տեղի ունեցավ, երբ Հնդկաստանում հանդիպեց մուրացկան տղայի։ Ադամը նրան հարցրել է, թե ինչ կընտրեր, եթե հնարավոր լիներ ընտրել ամեն ինչ։ Տղան պատասխանել է՝ կընտրեր մատիտ։ Պարզվել է, որ երեխան երբևէ չի եղել դպրոցում, սակայն տեսել է, թե ինչպես են մյուս երեխաները գրում մատիտով։
Ադամը հայտարարել է, որ իրեն պարզապես ապշեցրել է այն, որ մարդը չի կարող հաճախել դպրոց, և որ հենց այդ ժամանակ է սկսել գիտակցել, որ այդպիսին է բազմաթիվ երեխաների ճակատագիրը ողջ աշխարհում։ Ադամն այդ պահին հասկացել է, որ կյանքն այլևս չի կարող լինել նախկինի նման։
Երբ նա վերադարձել է Ամերիկա, նրա գրպանում կար ընդամենը 25 դոլար, սակայն դա չդարձավ խոչընդոտ։ Նա գրանցել է «Հույսի մատիտ» ոչ կոմերցիոն կազմակերպությունը, որի նպատակը Հարավային Աֆրիկայում դպրոցի կառուցումն էր։ Որպեսզի ամբողջովին տրվի «Հույսի մատիտի» զարգացմանը, Ադամը հրաժեշտ է տվել իր պատվավոր աշխատանքին, ինչը նրան ճանաչողները որակել են որպես կատարյալ անհեթեթություն։
Ադամը շատ բաների միջով է անցել, շատ դժվարություններ է հաղթահարել, սակայն երբևէ թուլության նշաններ չի ցուցաբերել ու կանգ չի առել։ Ընթացքում հայտնվել են բարի մարդիկ, որոնք աջակցել են նրա բարի մտադրություններին։ Ընդամենը 5 տարում ամբողջ աշխարհում բացվել է ավելի քան 300 դպրոց։ Ադամ Բրաունը կանգ չի առնում ձեռք բերածով։ Նա մտադիր է մինչև տարեվերջ «Հույսի մատիտի» դպրոցների հասցնել 500-ի։
