Վերաքննիչ քրեական դատարանում քննվում է Աբրահամ Խլոյանի գործով բերված վերաքննիչ բողոքը:
Ընտանեկան բռնության վերաբերյալ այս գործը Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում Յուրիկ Իսկոյանի նախագահությամբ քննվել է դռնփակ պայմաններում:
Աբրահամ Խլոյանը մեղադրվում է իր կնոջ նկատմամբ ոչ միայն ֆիզիկական, այլև սեռական բռնություն գործադրելու համար:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում տուժող կինը հայտնել է, որ Աբրահամի հետ ամուսնացել է 2006 թվականին: 2007 թվականին ծնվել է իրենց դուստրը:
Ըստ տուժողի՝ ամուսնությունից մի քանի ամիս անց արդեն ամուսինը հաճախակի ծեծի է ենթարկել իրեն:
Կինը շեշտել է, որ ամուսինը «անհիմն պատճառով» է ծեծել՝ արդեն իսկ ընդգծելով զոհի վերաբերմունքն ընտանեկան բռնակալի նկատմամբ, ասես՝ «հիմնավոր» պատճառներով կարելի կլիներ, որ ինքն ամուսնու կողմից պարբերաբար ծեծվեր:
Կինն ասել է՝ քանի որ ամուսնու կողմից ծեծվելով՝ լուրջ վնասվածքներ չի ստացել, դրա համար էլ լռել է, իրավապահներին ու բժիշկներին չի դիմել, հանդուրժել է ամուսնու արարքները՝ մտածելով, թե երեխայի տեր են:
2012 թվականի փետրվարի 11-ին, գիշերվա ժամը 1-ին Աբրահամը տուն է մտել, տեսել, որ կինը հիվանդ պառկած է: Տան տերը զայրացել է, թե՝ իմ եղբոր հարսանիքն է, իսկ դու հիվանդացել ու պառկել ե՞ս:
Աբրահամը միայն նախատելով չի սահմանափակվել: Ըստ կնոջ՝ ամուսինը վերմակը դեն է նետել, վերցրել փոշեծծչի խողովակը և մի քանի անգամ հարվածել իր սրունքներին:
2012 թվականի փետրվարի 21-ի առավոտյան Աբրահամը դստերը ոտքով տարել է իր հայրական տուն: Ճանապարհին մեքենայով հանդիպել է կնոջ հայրը՝ երեխայի պապիկը, ով դիտողություն է արել փեսային, որ հիվանդությունից նոր ապաքինվող երեխային ձմռան սառնամանիքին դուրս է բերել տնից:
Պապն առաջարկել է, որ փեսան երեխայի հետ նստի իր մեքենան:
Աբրահամը ներքուստ զայրացել, բայց ոչինչ չի ասել, նստել է աներոջ մեքենան ու հասել իր հայրական տուն: Բայց երեկոյան իր տանը նա ամբողջ օրվա զայրույթը թափել է կնոջ վրա՝ ասելով, թե նրա հայրը ի՞նչ իրավունք ունի խառնվելու իր ընտանիքի գործերին:
Աբրահամը միայն բառացի զայրույթով չի սահմանափակվել, այլ, ըստ դատավճռի, ձեռքերով հարվածներ է հասցրել կնոջ մարմնի տարբեր մասերին: Կինն իրեն վատ է զգացել, գնացել է խոհանոց, այնտեղից արտասվելով զանգահարել է հորը: Վերջինս, հասկանալով, որ փեսան ծեծել է իր դստերը, կնոջ հետ եկել է նրանց տուն:
Աբրահամին այդ այցելությունը բոլորովին դուր չի եկել: Դա ևս մեկ միջամտություն համարելով իր ընտանիքի գործերին՝ նա ծնողների ներկայությամբ կնոջը հրել, հատակին է գցել, վիճաբանել աներոջ հետ:
Կինը, միգուցե ծնողների ներկայությունից համարձակություն ստացած, միգուցե վախենալով, թե ամուսինն իր հորն էլ կծեծի, վերցրել է խոհանոցային երկու դանակները, պահել ամուսնուց մոտ 30 սմ հեռավորության վրա ու պահանջել, որ նա չմոտենա:
Ծնողները զայրացել են իրենց աղջկա հանդգնության վրա: Կինը դանակները սուսուփուս դարակն է դրել:
Իսկ Աբրահամը կնոջն ու նրա ծնողներին կոպիտ խոսքերով վռնդել է տնից՝ ասելով. «Տունս սարքել եք դվոր»:
Փետրվարի 21-ից 26-ը կինը մնացել է ծնողների տանը, առանց երեխայի: Փետրվարի 26-ին, ժամը 21-ին նրա հորեղբայրը, որպես մեծ, նրան տարել է ամուսնու տուն, հորդորել, որ խաղաղվեն ու համերաշխ ապրեն, խորհուրդներ է տվել, որ ընտանիքը չքայքայվի:
Հորեղբոր հեռանալուց հետո, երբ Աբրահամն ու կինը տանը մնացել են մենակ, ըստ դատավճռի, ամուսինը ձեռքերով հարվածներ է հասցրել կնոջը, հետո խփել է աթոռով, հետո՝ շղթայով՝ «ժնջիլով»: Ապա հանձնարարել է, որ ծեծված կինը զբաղվի տնային գործերով: Ու կինը… անցել է գործի՝ միգուցե հանուն երեխայի հանդուրժելով վերոնկարագրյալ դաժան ծեծը:
Աբրահամը, ըստ դատավճռի, վիրավորված լինելով, որ կինն իր վրա դանակ էր «քաշել», որոշել էր վերջնականապես բաժանվել նրանից, բայց բաժանվելուց առաջ նպատակադրվել էր վերջնականապես նաև ստորացնել նրան՝ իր երեխայի մորը:
Որոշ ժամանակ քնել է, ժամը 3-ի սահմաններում արթնացել ու տեսել, որ կինը հնազանդ արդուկ է անում: Պահանջել է, որ նա մտնի ննջարան: Ապա պարտադրել է, որ կինը մերկանա: Մոտ 10 րոպե մերկ կնոջը կանգնած պահել է անկողնու մոտ, թույլ չի տվել, որ պառկի: Իսկ հետո, տեսնելով, որ նա ցրտից դողում է, թույլատրել է անկողին մտնել, սակայն անկողնում, շարունակելով բռնանալ, կնոջը պարտադրել է սեքսուալ գործողություններ կատարել՝ ասելով. «Եթե ձևեր թափես՝ կսատկացնեմ»:
Ըստ կնոջ՝ ամուսինն իր հետ վարվել է՝ ինչպես փողոցային կնոջ հետ կվարվեր: Բայց ո՞ւմ էր նա ավելի շատ անպատիվ արել իր արարքով…
Դատավճռում նշված է, որ այդ բռնությունից հետո անգամ կինը փորձել է նույն անկողնում քնել, բայց Աբրահամը թույլ չի տվել, նրան ուղարկել է հյուրասենյակ:
Որպես տեր ու որոշող, կնոջ պատվի ու արժանապատվության տնօրինող՝ Աբրահամը կարգել էր իրեն՝ տան տղամարդուն, ընտանիքի գլխավորին: Այդ օրը նա այդպես էր կամեցել: Սա այն դեպքն է, երբ կինը ոչ թե պարզապես Աբրահամի կինն էր, այլ՝ Աբրահամի սեփական կինը:
Հաջորդ առավոտյան կինն աշխատանքի է ներկայացել, իսկ աշխատանքից հետո կրկին գլուխը կախ ամուսնու տուն է գնացել՝ հույս ունենալով, որ Աբրահամը երեխային տուն բերած կլինի:
Բայց Աբրահամը տան դուռը փակել էր կնոջ առաջ: Նախկին այդ «սեփականության» հետ, ըստ երևույթին, նա այլևս չէր ցանկացել գործ ունենալ: Ինչ անելու էր՝ արել էր:
Կինը գնացել է ծնողների տուն, մորը պատմել կատարվածը, և մայր ու աղջիկ վերջապես հանդգնել են գնալ ոստիկանություն՝ ընտանեկան բռնությունների մասին հայտարարություն տալու:
Երեկոյան կինը վատ է զգացել, նրան տեղափոխել են հիվանդանոց: Մինչև մարտի 2-ը նա պառկել է հիվանդանոցում:
Ըստ դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացության՝ կնոջը պատճառվել են թեթև մարմնական վնասվածքներ՝ առողջության կարճատև քայքայումով:
Կինը դատարանում ասել է, թե ամուսինը նման ձևով է վարվել՝ իրեն ստորացնելու, նսեմացնելու համար:
Ամուսինը նսեմացրել ու ստորացրել է իր կողակցին, իր երեխայի մորը, պարզապես մարդ արարածին, որը նույնպիսի իրավունքներ ունի արժանապատիվ ու առողջ կյանքի, ինչպես որ բռնությունների սիրահարը:
Կնոջը նսեմացնելով ինքնահաստատվող տղամարդիկ իրենց աչքին ինչքանով են բարձրանում՝ իրենք կիմանան, բայց դա իրականում ոչ թե ինքնահաստատում, այլ ինքնաոչնչացում է՝ բանական մարդու պարագայում:
Աբրահամ Խլոյանը մեղսագրված արարքներով իրեն մեղավոր չի ճանաչել, ընդունել է, որ ձեռքով հարվածել է կնոջը, միայն այդքանը, մնացածը կինն արել է… «սեփական կամքով»:
Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2012 թվականի նոյեմբերի 9-ի դատավճռով Աբրահամ Խլոյանին մեղավոր է ճանաչել կնոջը խոշտանգելու և սեռական բռնության ենթարկելու համար ու դատապարտել 3 տարի 6 ամիս ազատազրկման:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել Խլոյանի շահերի պաշտպանը՝ խնդրելով վերաորակել Աբրահամ Խլոյանին առաջադրված մեղադրանքները և կնոջը թեթև մարմնական վնասվածք պատճառելու համար դատապարտել 50 հազար դրամ տուգանքի:
Իսկ Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը հիմնավոր գնահատելու դեպքում պաշտպանը վերաքննիչ ատյանին խնդրել է իր պաշտպանյալի նկատմամբ կիրառել պայմանական դատապարտություն:
Այսօրվա դատական նիստը վերաքննիչ քրեական դատարանում չկայացավ՝ պաշտպանի բացակայության պատճառով:
