Կարծիք կա, որ հում բանջարեղենը բացառապես օգտակար է, չարժե և ջերմամշակման ենթարկել։ Սակայն, համաձայն վերջին հետազոտության, բանջարեղենի որոշ տեսակներ, այնուամենայնիվ, արժե ջերմային մշակման ենթարկել, որպեսզի դրանք ավելի լավ յուրացվեն։ Այդպիսի մթերքներ են լոլիկը, սպանախը, գազարը, ծնեբեկը և սունկը։
Բույսերում առկա բջջանյութը սովորաբար միանում է հանքային նյութերին, ինչը նվազեցնում է դրանց կենսահասանելիությունը։ Ջերմամշակումը կարող է նպաստել բջջանյութի քայքայմանն ու հանքային նյութերի դուրսբերմանը։ Մասնավորապես՝ լոլիկի մշակումը մեծացնում է լիկոպինի կոնցենտրացիան, ինչը նվազեցնում է շագանակագեղձի քաղցկեղի վտանգը։ Սակայն ջերմամշակումը նաև քայքայում է С վիտամինը, ինչը ևս պետք է նկատի ունենալ։
Սպանախը հարուստ է օքսալատներով, որոնք միանում են արժեքավոր հանքանյութերին (երկաթին և կալցիումին): Թե՛ բջջանյութը, թե՛ օքսալատը բարդացնում են երկաթի յուրացումը, այդ պատճառով էլ կանաչ տերևային բանջարեղենից մենք կարող ենք ստանալ ընդամենը 5 տոկոս՝ երկաթի փաստացի պարունակությունից։ Ճիշտ է, ջերմամշակումը նվազեցնում է օքսալատի պարունակությունը մինչև 15 տոկոսով, այդ պատճառով էլ անհրաժեշտ է կրճատել ջերմամշակման ժամանակը, տեղեկացնում է Meddaily-ն:
Գազարը հարուստ է կարոտինոիդներով, որոնք հաղորդում են վառ գազարագույն գույն: Գազարի ջերմամշակումը մեծացնում է կարոտինոիդների` հզոր հակաօքսիդանտների կոնցենտրացիան: Մասնագետները խորհուրդ են տալիս խառնել հում և եփած գազարը:
Իր հերթին` ծնեբեկի մշակումը մեծացնում է սննդարար նյութերի կենսամատչելիությունը, ինչպես նաև պոլիֆենոլի կոնցենտրացիան:
Սնկերի մեջ բազմաթիվ վիտամիններ ու հանքանյութեր կան, և հնարավոր է մեծացնել դրանց սննդարարությունը` ավելացնելով օգտակար բուսայուղ:
