Տիբեթական բուդդիզմի հոգևոր առաջնորդ Դալայ Լամա XIV-ը Դելիում իր դասերին եկած ուխտագնացներին կոչ է արել ազատվել եսասիրությունից՝ որպես բոլոր խնդիրների աղբյուրից, իրենց մեջ զարգացնել սեր ու կարեկցություն, նաև պահպանել նախնիների կրոնը՝ լինի բուդդայականություն, քրիստոնեություն կամ այլ կրոն,- հայտնում է RIA Novosti-ն:
«Բոլոր կրոններն ասում են, որ եսասիրությունը՝ սեփական «եսի» կարևորության մասին պատկերացումը, բոլոր խնդիրների, կատաղության, ատելության, նախանձի աղբյուրն է»,- մոտ 1 500 մարդու ասել է Դալայ Լաման դասերի ընթացքում:
Նրա խոսքով՝ գոյություն չունի փոփոխվող հոգեֆիզիկական բնորոշիչների միասնությունից տարբեր «ես», ուստի պետք չէ կառչել այդ «ես»-ից:
Շատ ավելի կարևոր է էներգիան ծախսել սիրելու և կարեկցելու ունակության զարգացման համար,- նշել է Դալայ Լաման: «Կրոնը բացատրում է մեր մտքի ձևափոխման մեթոդները: Եվ եթե մենք պնդում ենք, որ այս կամ այն կրոնի հետևորդ ենք, եկեք փորձենք նվազեցնել ատելությունը, նախանձը, այլ մարդկանց հետ մրցակցությունը՝ ուրիշների հանդեպ մեր վախերի և անվստահության պատճառները»,- կոչ է արել նա:
Ժամանակակից գիտնականները եզրակացրել են, որ հենց վախերն ու անվստահություն են դառնում մարդկանց տարբեր տկարությունների պատճառ,- ավելացրել է հոգևոր գործիչը:
«Բոլոր կենդանի արարածները երջանկություն են ուզում և տառապանք չեն ուզում, ուստի պետք է պայմաննր ստեղծել երջանկության և տառապանքներից ազատվելու համար, օգուտ տալ այլ էակների և չվնասել»,- նշել է Դալայ Լաման:
Նա համոզված է, որ հազարամյակներ շարունակ կրոնները մարդկանց օգուտ են բերել, ուստի շատ կարևոր է հարգել մյուս կրոնները:
Բուդդայականները Դալայ Լամային (թարգմանաբար՝ «Օվկիանոս-ուսուցիչ») համարում են կարեկցանքի Բուդդայի՝ Ավալոկիտեշվարի մարմնացումը:
Դալայ Լաման ծնվել է 1935-ի հուլիսի 6-ին Տիբեթի հյուսիս-արևելյան Տակցեռ փոքրիկ գյուղում: 1937-ին ճանաչվել է որպես նախորդ Դալայ Լամա XIII-ի վերամարմնավորում: Թագադրվել է 1940-ին:
1959-ին Դալայ Լաման թողել է Տիբեթը և մեկնեց Հնդկաստան, որտեղ Դհարամսալա քաղաքում գտնվում է նրա նստավայրը:
1989 թ. խաղաղարար գործունեության համար Նոբելյան մրցանակ է ստացել:
Մինչև 2011-ը նա պաշտոնապես եղել է նաև արտագաղթած տիբեթցիների կառավարության քաղաքական առաջնորդը: Սակայն 2011-ի գարնանը քաղաքական պարտականությունները թողնելուց հետո էլ Պեկինը նրան մեղադրում է Տիբեթը ՉԺՀ-ից առանձնացնել ձգտելու համար:
