Մշակութաբան Անի Ասատրյանն այսօր Facebook-ի իր էջում գրել էր՝ բարի լույս Հոկտեմբերի 27-ը կուլ տված ազգ: Հետաքրքրվեցինք՝ ինչ ի նկատի ունի նա:
«Հոկտեմբերի 27-ի իրավական կողմի մասին խոսել չեմ ուզում, որովհետև այստեղ ամեն ինչ պարզ է: Միայն կույրը չի հասկանում՝ ինչ կատարվեց ու ինչ է կատարվում: Երբ մարդը «կուլ է տալիս» ինչ-որ բան, որն օրգանիզմի համար, ըստ էության, օտար մարմին է, մարսողությունը խախտվում է ու հետո կամ փսխում է, կամ որևէ մեկ այլ տարբերակով դուրս է գալիս դա, բայց եթե մարսողական համակարգի հետ խնդիրներ չեն առաջանում ու ամեն ինչ բնականոն ձևով շարունակվում է, ուրեմն կուլ տվածը հեչ էլ օտար մարմին չէր»,- ասաց Անի Ասատրյանը՝ մեկնաբանելով գրառումը:
Անդրադառնալով Հոկտեմբերի 27-ին՝ նա նշեց, որ այն ո՛չ ավելի, ո՛չ պակաս մարտահրավեր էր, որի նշանակությունը ոչ թե ինքնին միջադեպն էր, այլ հետցնցումային վիճակը, մարդկանց արձագանքը, քայլերը, վերաբերմունքը:
Նրա խոսքով՝ եթե մենք Հոկտեմբերի 27-ը դիտարկենք որպես քարացած երևույթ, ապա այն կդառնա սովորական հանցագործություն ու կանցնի կգնա, ինչպես արվեց կամ արվում է, բայց եթե դիտարկենք որպես մարտահրավեր, իսկ դա լուրջ մարտահրավեր էր, երևի թե տվյալ ժամանակային ու պատմական կոնտեքստում ամենալուրջը, ապա մարտահրավերին հետևում է պատասխան:
Ըստ նրա՝ ցանկացած անպատասխան մնացած մարտահրավեր տանում է լճացման, բայց որքան մարտահրավերը լուրջ է, ապա պատասխանելու պարագայում այն, ինչ կառուցվում է, արդյունքում նույնքան լուրջ և ամուր է:
«Ես կարծում եմ, որ Հոկտեմբերի 27-ի մարտահրավերը մնացել է անպատասխան, չնայած դեռ ուշ չէ պատասխանելու համար: Նման բանից հետո արդեն քիչ բան է մնում կարևոր: Ազգիս մեծ մասն այսօր ձայնը գցած ամբողջ աշխարհով մեկ բոլորից ամեն ինչի համար պատասխաններ է ուզում` այն պարագայում, երբ սեփական ստամոքսում Հոկտեմբերի 27 է մարսվում»,- ավելացրեց Անի Ասատրյանը:
