«Հայաստանը ինձ համար յուրահատուկ երկիր է: Ես տասը տարի ապրել եմ հայ պապիկիս հետ, որը մահացել է 1942թ.: Հիշում եմ՝ նվագում էր սազ և ուդ ու դաշնամուրի վրա ցույց էր տալիս այն ակորդները, որով կարող էի նվագել հայկական երաժշտություն: Նա մեծ, թախծոտ սեր ուներ Հայաստանի նկատմամբ»,- այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանը խոստովանեց աշխարհահռչակ երաժիշտ, 3 «Օսկարի», 5 «Գրեմմիի», 1 «Էմմիի», 12 «Ոսկե գլոբուսի» արժանացած երաժիշտը:
Երաժիշտը նախորդ անգամ Երևան այցից առանձնացրեց իր գերդաստանի` նախկինում անծանոթ անդամների հետ հանդիպումը: Նրա խոսքով՝ ինքը հայերի հետ միասին ողբացել է այն անցյալի համար, որ նրանք ունեցել են Թուրքիայի ու ԽՍՀՄ-ի պատճառով: «Այս երկրներն իրենց թագավորի պես են պահում, ցույց են տալիս, որ կարող են անել այն, ինչ ցանկանում են»,- ասաց Միշել Լեգրանը:
Հարցին՝ արդյոք ի՞նչ կցանկանար նվեր ստանալ երաժիշտը իր ծննդյան կապակցությամբ, երաժիշտը պատասխանեց, որ երբեք չի կարելի նվերներ պահանջել: «Մեկ բան կա, որ կուզեի. կցանկանայի իմ տանը ունենալ Մարտիրոս Սարյանի նկարներից մեկը»,- ասաց նա:
