«Անկախ նրանից, թե ինչ մարդկային ռեսուրս է ընդգրկված «Ազատ դեմոկրատներ» կուսակցության մեջ, ես մեծ կասկածներ ունեմ այնպիսի դաշինքների արդյունավետ աշատանքի վերաբերյալ, որոնց մեջ գտնվող ուժերը գործնական, երկարատև, փորձություններով ճանապարհ չեն անցել: Այդ դիրքորոշումն է պատճառը, որ ես ասեցի՝ չեմ ուզում լքել կուսակցությունը վճռական պահին, դրա համար էլ եղա ցուցակում, բայց՝ հետին համարներում»,- Հանրային հեռուստաընկերության «Հարցազրույց» հաղորդման եթերում ասել է ԱԺ «Ժառանգություն» խմբակցության նախկին պատգամավոր Լարիսա Ալավերդյանը՝ անդրադառնալով «Ժառանգություն» և «Ազատ դեմոկրատներ» կուսակցությունների փոխադարձ անհանդուրժող կեցվածքին: Նա նշել է, որ ի սկզբանե այդ միավորման նվաճումներին չէր հավատում:
Լարիսա Ալավերդյանը կարծիք է հայտնել, որ դա նախապես ծրագրված էր՝ «Ժառանգությանը» ևս մեկ հարված հասցնելու նպատակադրմամբ: Իսկ եթե ծրագրված չէր, ապա, ըստ Լարիսա Ալավերդյանի, միությունը սխալ էր տեսական ու պրակտիկ տեսակետից:
«Ես մի քանի անգամ նշել եմ, որ դյուրահավատությունը ամենավատ կողմը չէ մարդկային առումով, բայց քաղաքական խմբի համար դա հաճախ դառնում է մեծ փորձություն, և ոտքի կանգնելու համար մեծ ուժ է պետք»,- ասել է բանախոսը՝ հավելելով, որ «Ժառանգություն» կուսակցության և խմբակցության անդամները դյուրահավատ գտնվեցին: Րաֆիի Հովհաննիսյանը, ըստ նրա, մեղմ բառապաշար է ընտրել, իսկ Խաչատուր Քոքոբելյանը սրընթաց տրոհման է տանում խմբակցությունը, ինչն էլ գալիս է ապացուցելու, որ տրոհումը ծրագրավորված էր Քոքոբելյանի կողմից:
Նախկին պատգամավորը հիշեցրել է, որ «Ժառանգությունը» ևս մեկ փորձություն ունեցավ 2009 թվականին, բայց թե՛ խմբակցությունը, թե՛ ակտիվը կարողացան արագորեն ոտքի կանգնել. «Ես պետք է հուսամ, որ այս անգամ էլ ոտքի կկանգնի»:
Լարիսա Ալավերդյանի խոսքերով՝ ծայրահեղ հուսախաբ են «Ժառանգությունը» և իր ղեկավարը: Այնուհանդերձ դժվարանում է ասել՝ խմբակցությունը կտրոհվի, թե՝ ոչ. «Հայկական քաղաքական դաշտի զարգացումները չեն կարող ասել՝ կլինի՞ ապահարզան, թե՞ ոչ: Եղել է վիրավորանք քաղաքական դաշտի լիդերին՝ մյուս քաղաքական ուժի կողմից, բայց հետո հայտնվել են նույն խմբակցության մեջ»:
Լարիսա Ալավերդյանը նշել է, որ եթե իրեն մնար՝ կընտրեր «Ժառանգության» համագործակցությունը ոչ թե կուսակցության, այլ քաղաքացիական հասարակության հետ, ինչը, ըստ իրեն, «Ժառանգության» մոտ շատ լավ է ստացվում:
