«Բարուր անելը երեխաների մոտ առաջացնում է առողջական մի շարք խնդիրներ»,- «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց մանկաբույժ Սուսաննա Հարությունյանը: Նրա խոսքերով՝ երեխային բարուրելը նախ հեռացնում է նրան արտաքին միջավայրի ազդակներից. «Այդ պարագայում երեխայի զարգացումը տուժում է, այսինքն՝ երեխան ավելի շատ է քնում, ավելի քիչ է կերակրվում, ավելի քիչ է շփվում շրջապատի հետ: Արդյունքում ավելի ուշ է զարգանում, քան իր հասակակիցները»:
Մանկաբույժի կարծիքով՝ բարուրելըմիայն մի դեպքում է արդարացի. «Հազվադեպ հանդիպում են երեխաներ, որոնքշատ դյուրագրգիռ են և քնած ժամանակ իրենց ձեռքի շարժումներից կարող են անընդհատ արթնանալ: Նման երեխաներին կարճաժամկետ բարուրելը հնարավոր է օգուտ տա»:
Ինչպես տեղեկացրեց մասնագետը՝ բարուրելը առաջացնում է նախևառաջ օրթոպեդիկ խնդիրներ. «Կոնքազդրային հոդը միշտ չի, որ երեխայի մոտ այդ տարիքում լավ է զարգացած: Այդ դեպքում՝ երեխային բարուրելով արհեստականորեն առաջացնում ենք կոնքազդրային հոդախախտում: Հետագայում այդ երեխաների մոտ մեծանում է կաղություն ունենալու հավանականությունը»:
Հարությունյանը նշեց, որ շատերի մոտ կա այն թյուր կարծիքը, թե՝ երեխային բարուրենք, որ ոտքերը ծուռ չլինի. «Բարուրելը դրա հետ կապ չունի: Ոտքերի ծռությունը նախևառաջ կապվում է գենետիկայի հետ: Ոսկորին ուղիղ պահողը մկանն է, իսկ բարուրած երեխայի մոտ մկանները ազատ շարժվել չեն կարողանում: Այդ պարագայում, քանի որ սահմանափակվում են երեխայի շարժումները, հետևաբար մկանային համակարգը ավելի ուշ է զարգանում»:
Բարուրը սեղմում է նաև կրծքավանդակը և խանգարում երեխայի շնչառական շարժումներին. «Նման երեխաների մոտ շնչառական ինֆեկցիաները ավելի շատ են լինում: Նաև բարուրված երեխան կարող է գերտաքանալ կամ մրսել, բայց ծնողը դրա մասին չի իմանա, քանի որ երեխան դա հաղորդում է շարժումների միջոցով»:
«Երևանում շատ հազվադեպ են հանդիպում դեպքեր, երբ նորածիններին բարուրում են: Հիմնականում այդ երևույթը առկա է մարզերում: Որոշ ծննդատներ ծնողներին խրախուսելու նպատակով անվճար շորիկներ են տրամադրում նորածիններին»,- զրույցի վերջում հավելեց մանկաբույժը:
