Ադրբեջանցի փորձագետ, Խաղաղության և ժողովրդավարության ինստիտուտի կոնֆլիկտոլոգիայի և միգրացիայի բաժնի ղեկավար Արիֆ Յունուսովի կարծիքով, արաբական ավտորիտար ռեժիմների և Ադրբեջանի միջև շատ ընդհանրություններ կան, մասնավորապես` երկար տարիներ նույն կլանի և քաղաքական ուժի իշխանություն, կաշառակերության ծաղկում, ինչպես նաև բնակչության զգալի մասի մոտ ծայրահեղ աղքատություն:
Սակայն միևնույն ժամանակ արաբական իրադարձությունները ոգեշնչել են ադրբեջանական ընդդիմադիր հատվածին, հատկապես երիտասարդությանը, ինչը իշխանությունների համար հիմնական սպառնալիքն է: Եվ քանի որ արաբական հեղափոխությունները դեռ ավարտված չեն, հնարավոր չէ կանխատեսել, թե ինչ հետևանքներ դրանք կունենան Ադրբեջանի վրա:
Զանգվածային բողոքի ալիք բարձրանալու դեպքում իշխանությունների արձագանքի մասին Յունուսովն ասել է. «Այդ արձագանքը կանխատեսելի է և նման կլինի բոլոր ավտորիտար իշխանությունների արձագանքին, որոնք ունակ չեն ադեկվատ ընդունել սպառնալիքները: Այդ պատճառով Ադրբեջանում դեպքերը կարող են զարգանալ եգիպտական սցենարով` նախ իշխանությունները կհայտարարեն, որ լուրջ խնդիրներ չկան և բողոքի հետևում կանգնած են արտաքին ուժեր: Բողոքի ալիքի ծավալմանը զուգահեռ` իշխանությունները կընդունեն բարեփոխումների անհրաժեշտությունն ու ընդդիմության հետ բանակցությունների անհրաժեշտությունն ու այդպես շարունակ»:
«Արդյո՞ք Ադրբեջանում կա իսլամիստների` իշխանության գալու հավանականություն» հարցին Յունուսովը դա գրեթե անհնար է համարում, չնայած որ վերջին տարիներին իսլամամետ տրամադրությունների զգալի աճ կա ադրբեջանական հասարակությունում:
Նա գտնում է, որ հենց իսլամն է ներկայիս իշխանությունների իրական ընդդիմությունը, սակայն այն պառակտված է թուրքամետ, իրանամետ և արաբամետ խմբավորումների: Սրան պետք է ավելացնել այն, որ Ադրբեջանի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը աշխարհիկ է: Երիտասարդության շրջանում տարածված է քաղաքական իսլամի թուրքական մոդելը, այդ իսկ պատճառով, Յունուսովի կարծիքով, Ադրբեջանում հնարավոր չէ խոսել իսլամիզմի արևմտյան մոդելի` Ադրբեջանում հաստատվելու մասին:
