«Պարոն լեյտենանտ կներեք, ես մեղավոր եմ, խնդրում եմ պարոն լեյտենանտ չմեղադրել, ես անձամբ եմ ուզել ինձ սպանել, ինձ ոչ ոք չի նեղել, ուղղակի ես չեմ ուզում ապրել իմ սխալի համար, հաջողություն ձեզ». այսպիսի բովանդակությամբ նամակ էր թողել շարքային Արման Աղաջանյանը և ներքևում ստորագրելուց հետո ինքնաձիգով կրակել իր որովայնին: Բարեբախտաբար, հաջողվել էր նրան փրկել…
Արդեն դատարանում, Հադրութի զորամասերից մեկի ժամկետային զինծառայող Արման Աղաջանյանը ցուցմունք է տվել, որ 2011թ. ապրիլի 29-ին իրենց դասակը մարտական հերթապահության է գնացել թիվ 158 մարտական դիրք: Մայիսի 3-ին, իրենց դասակի հրամանատար, ավագ լեյտենանտ Ռոբերտ Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ հանձնաժողով է գալու գումարտակ` ստուգումների: Այդ պատճառով նա իրեն ենթակա զինվորներին հրահանգավորել է, որ ծառայությունն անցկացնեն առանց խախտումների, լինեն զգոն ու պատշաճ հանդերձանքով: Մինչ այդ, Արմանի պատմելով՝ ինքը առողջական խնդիրներ է ունեցել՝ գլխացավեր: Դիտակետում` մարտական հերթապահության ժամանակ, իրեն վատ զգալով, սաղավարտը հանել է ու կքանստել, որ հանգստանա: Այդ պահին զորամասի հրամանատարի անձնակազմի հետ տարվող աշխատանքների գծով տեղակալ, մայոր Ա. Պողոսյանի ուղեկցությամբ դիտակետ են գնացել ստուգողները: Արմանը զեկուցել է ստուգողներին, որ իրեն վատ է զգում: Վերջիններս հանձնարարել են մայոր Ա. Պողոսյանին, որ Արմանին դիրքերից իջեցնեն, քանի որ ի վիճակի չէ դիրքում կանգնելու: Սակայն նրան զորամաս չեն իջեցրել: Հերթափոխի ժամանակ, գումարտակի հրամանատարի անձնակազմի հետ տարվող աշխատանքների գծով տեղակալ, կապիտան Զավեն Լալայանն Արմանին կանչել է և ասել, որ վերջինս արդեն «համը շատ է հանում»: Դրանից հետո բուժակը ստուգել է Արմանի ջերմությունը և ասել, որ տաքություն չունի, Արմանն էլ պատասխանել է, որ ջերմություն չունի, բայց գլխացավեր ունի: Կապիտան Զ. Լալայանն այդ ժամանակ դառնալով Արմանին՝ ասել է, որ երբ իջնեն դիրքերից զորամաս, 10 օր կալանք կնշանակի, իսկ 2 տարվա ծառայությունը կդարձնի 4 տարի և կոպտելով զինվորին՝ ասել է՝ «բարձրացիր խրամատ»: Արմանը ստիպված ու ընկճված բարձրացել է խրամատ: Այստեղ արդեն Արմանին նախատելու երկրորդ փուլն է սկսվել. հերթափոխի ժամանակ դասակի հրամանատար Ռոբերտ Հովհաննիսյանը կանչել է Արմանին և ասել. «Ինչո՞ւ ես նման բան արել, մի՞թե չգիտեիր, որ հանձնաժողով է գալու»: Զինվորը պատասխանել է, որ տեղյակ էր հանձնաժողովի գալու մասին, սակայն այդ պահին իրեն վատ է զգացել: Դասակի հրամանատարը ձեռքով խփել է Արմանի ծոծրակին, վիրավորել՝ «դայախչի», «պադստավչիկ» անվանել, հայհոյել, ապա սաղավարտը հանել ու շպրտել գետնին ու կարգադրել Արմանին, որ ինքը «տապիկով» զանգի և կապիտան Լալայանին ասի, որ կատարվածի մեղավորը ինքն է, որպեսզի նրա վրա խոսակցություն չլինի: Բացի դրանից, դասակի հրամանատար Ռ. Հովհաննիսյանն Արմանին ասել է, եթե հարցը քննարկվի սպայական ժողովի ժամանակ, ապա ավելի լավ է՝ Արմանը փախնի զորամասից:
Զինվորը հասկացել է, որ իր համար վատ է լինելու և կարող է պատժվել: Եվ քանի որ այդ ամենը տեղի է ունեցել զինվորների ներկայությամբ՝ Արմանն իրեն ստորացած ու նվաստացած է զգացել: Հետևանքն այն է եղել, որ Արմանը, Ռ. Հովհաննիսյանի ասածներն ընդունելով որպես սպառնալիք, հոգեպես նեղվել է, քանի որ իրեն չեն հավատացել, որ գլխապտույտ ունի և չի ցանկացել որևէ մեկի վրա խոսակցություն բերի, որոշել է ինքնասպան լինել և խրամուղում իրեն ամրակցված ինքնաձիգով կրակել է որովայնի շրջանին՝ թողելով մի նամակ. «Պարոն լեյտենանտ, կներեք, ես մեղավոր եմ, խնդրում եմ, պարոն լեյտենանտ, չմեղադրել, ես անձամբ եմ ուզել ինձ սպանել, ինձ ոչ ոք չի նեղել, ուղղակի ես չեմ ուզում ապրել իմ սխալի համար, հաջողություն ձեզ»: Կրակոցի ձայնից խրամատ են շտապել Արմանի ծառայակիցները, այդ թվում՝ Ռոբերտ Հովհաննիսյանը, որը շփոթված ու մոլորված ասել է վիրավորված Արմանին. «Ի՞նչ արիր գլխիս, ինձ մնացել էր 20 օր մինչև զորացրվելը», իսկ վերջինս պատասխանել էր, որ չմտածի, որովհետև ինքը ուզում է մեռնել: Մոտ 15 րոպե անց եկել է շտապօգնության մեքենան և Ա. Աղաջանյանին տեղափոխել զինհոսպիտալ:
Դատահոգեբուժական փորձաքննության եզրակացությամբ հաստատվել է, որ Արման Աղաջանյանը չի տառապել և չի տառապում որևէ հոգեկան հիվանդությամբ, առկա է նևրոտիկ բնավորության շեշտվածություն, տարել է իրավիճակով պայմանավորված ռեակցիա՝ ինքնասպանության փորձով:
Դեպքից հետո կապիտան Զավեն Լալայանին մեղադրանք է առաջադրվել քր.օր.-ի 360 հոդվածի 2-րդ մասով՝ վիրավորանք հասցնելու համար, իսկ ժամկետային զինծառայող Ռոբերտ Հովհաննիսյանին՝ իշխանազանցության համար, որն անզգուշությամբ առաջացրել է ծանր հետևանք՝ ինքնասպանության փորձ: Կապիտան Զ. Լալայանը լիովին ընդունել է մեղքը, իսկ Ռոբերտ Հովհաննիսյանը՝ մասամբ. ասել է, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում խփելու, բայց ոչ ինքնասպանության հասցնելու համար: Այդուհանդերձ, Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանը մեղավոր է ճանաչել նրանց՝ Զավեն Լալայանին դատապարտելով 3 ամսվա ազատազրկման՝ 1 տարվա պայմանական փորձաշրջանով, իսկ Ռոբերտ Հովհաննիսյանին՝ 3 տարի 6 ամսվա ազատազրկման: Այժմ Հովհաննիսյանը վերաքննիչ դատարանից խնդրում է ավելի մեղմ պատժել իրեն և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
