Ամերիկյան Foreign Policy հրատարակությունն ուսումնասիրել է ԿԳԲ-ի (Պետական անվտանգության կոմիտե, ՊԱԿ)` արևմտյան աշխարհում առավել հայտնի գործակալների կենսագրություններն ու պարզել, թե խորհրդային հատուկ ծառայություններում աշխատանքը նրանց, ի վերջո, ինչ արդյունքի է հասցրել:
Պարզվում է, որ բոլոր նախկին չեկիստները, համեմայն դեպս՝ նրանք, ում արևմտյան լրագրողները հարկ են համարել ներառել իրենց «ամենա-ամենա» ցուցակում, ունեցել են անփառունակ, ավելին` ողբերգական կյանք: Միակ բացառությունը ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինն է:
Նա հանդիսանում է ԿԳԲ-ի աշխատակից 15 տարի, աշխատել է Արևելյան Գերմանիայում և Արևմուտք լրտեսության ուղարկելու համար մարդկանց է հավաքագրել: Այս մասին գրում է լրագրող Քեթի Սելան իր հոդվածում:
Այդ տարիների ընթացքում Պուտինը հասել է միայն փոխգնդապետի աստիճանի, սակայն 1990 թ. Ռուսաստան վերադառնալուց հետո նրա կարիերան սկսել է սրընթաց զարգանալ, իսկ 1998 թ. նա անսպասելիորեն դարձել է Անվտանգության դաշնային ծառայության տնօրեն,- նկատում է հոդվածագիրը:
«Այնուհետև Բորիս Ելցինը նրան նշանակել է վարչապետ, իսկ հետո՝ դուք տեղյակ եք»,- գրում է Քեթի Սելան:
Foreign Policy-ի ցուցակում ԿԳԲ-ի սպաներից հայտնին Ալեքսանդր Լիտվինենկոն է: «Ռադիոակտիվ մեռյալը հիշեցրեց, որ հատուկ ծառայությունների մեթոդները գերազանցել են իրեն»,- գրում է հոդվածագիրը` նշելով, որ նախկին գործակալները ապրում են կա՛մ վախի մթնոլորտում, կա՛մ բանտում:
Կրեմլի հետ ունեցած տարաձայնությունները վճռեցին և Բորիս Կարպիչկովի ճակատագիրը, որը հեռացել ու բնակվում է Մեծ Բրիտանիայում` աշխատելով ուշադրություն չգրավել և «շարունակ զննելով շուրջը»:
Foreign Policy-ի ցուցակում տեղ են գտեն նաև Օլեգ Լյալինը, Օլդրիջ Էյմսը, Օլեգ Կալուգինը:
