Գործարար Սամվել Ալեքսանյանին պատկանող «Ալեքս Գրիգը» 3.5 անգամ ավելի քիչ է սոցիալական ապահովության վճարներ մուծում, քան Երևանի պետական համալսարանը, 2.6 անգամ ավելի քիչ, քան Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանը, 1.8 անգամ ավելի քիչ, քան Խաչատուր Աբովյանի անվան Հայաստանի պետական մանկավարժական համալսարանը:
Համոզվելու համար բավական է ծանոթանալ նախօրեին ՊԵԿ-ի հրապարակած 2010թ. ընթացքում սոցիալական ապահովագրության վճար վճարած 1000 ամենախոշոր ընկերությունների և նրանց կողմից վճարված պարտադիր սոցիալական ապահովության վճարների ընդհանուր գումարների ցանկին: ԵՊՀ-ն 2010թ. իր սոցիալական ապահովության վճարների ծավալով զբաղենում է ցուցակի 6-րդ հորիզոնականը (702 մլն դրամ), Բժշկական համալսարանը` 9-րդ հորիզոնականը (մոտ 521.5 մլն դրամ), Մանկավարժական համալսարանը` 15-րդ հորիզոնականը (352.5 մլն դրամ): Իսկ «Ալեքս գրիգը» զբաղեցնում է 38-րդ հորիզոնականը (199.8 մլն դրամ):
Ընդհանրապես, սոցիալական ապահովագրության վճարների մեծությունը կախված է աշխատողների թվից և նրանց գրանցված աշխատավարձի չափից: Այսինքն` այն ընկերությունները, որոնք ունեն ավելի շատ աշխատողներ և ավելի բարձր աշխատավարձ են գրանցում, հայտնվում են սոցիալական ապահովագրության վճարների գծով ցուցակի առաջին տեղերում: Համեմատելով 1000 խոշոր սոցիալական ապահովության վճար վճարած ընկերությունների ցանկը 1000 խոշոր հարկատուների ցանկի հետ` շատ ավելի հետաքրքիր տարօրինակություններ ենք բացահայտում:
Այսպես, խոշոր հարկատուների ցուցակի տասնյակում հայտնված մի խումբ ընկերություններ սոցիալական ապահովության վճարների ցանկում առաջին 150 ընկերությունների շարքում չկան: Այսպես, Բարսեղ Բեգլարյանի` վառելիք ներմուծող «Ֆլեշը», որ հարկատուների ցուցակում 6-րդ տեղում է, սոցիալական ապահովության վճարների ցուցակում 162-րդն է: Վառելիք ներմուծող մեկ այլ ընկերության` Միխայիլ Բաղդասարովի «Սիթի Պետրոլ Գրուպը», որ հարկատուների ցուցակում 7-րդն է, սոցիալական ապահովության վճարների ցուցակում 236-րդ տեղում է: Վարդանյանների ընտանիքին պատկանող «Ինտերնեյշնլ Մասիս Տաբակը», որ հարկատուների ցուցակում 9-րդն է, սոցիալական ապահովության վճարների ցուցակում 55-րդն է: Նույն «Ալեքս Գրիգը», որ հարկատուների ցուցակում երկրորդն է, սոցիալական ապահովության վճարներով, ինչպես արդեն նշվեց, 38-րդն է: Իհարկե, այս երկու ցուցակներում նույն ընկերությունը կարող է տարբեր հորիզոնականներ գրավել, սակայն անտրամաբանական է, երբ տարբերությունն այսքան մեծ է: Սա ընդամենը մեկ բան է նշանակում` այս խոշոր ընկերությունները չեն գրանցում իրենց աշխատակիցներին և (կամ) աշխատավարձի չափն ավելի քիչ են ցույց տալիս, որպեսզի ավելի քիչ սոցիալական ապահովության վճար (և եկամտահարկ) վճարեն:
Սոցիալական ապահովագրության վճարների գծով ցուցակի առաջին 70 հորիզոնականներն ուղղակի հագեցած են պետական բուհերով` այն դեպքում, երբ ընդհանուր հարկերի ծավալով պետական համալսարաններից և ոչ մեկը չի մտնում առաջին 116 խոշորների կազմ: ԵՊՀ-ից (ցուցակի 6-րդ հորիզոնական), Պետական բժշկական համալսարանից (ցուցակի 9-րդ հորիզոնական), Հայաստանի պետական մանկավարժական համալսարանից (15-րդ հորիզոնական) հետո գալիս են Հայաստանի պետական ագրարային համալսարանը (18-րդ տեղ, 282.6 մլն դրամ), Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանը (21-րդ տեղ, 275 մլն դրամ), Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանը (31-րդ տեղ, 233 մլն դրամ), Երևանի ճարտարապետության և շինարարության պետական համալսարանը (34-րդ տեղ, 214 մլն դրամ): Ռուս-հայկական պետական (Սլավոնական) համալսարանը ցուցակի 40-րդ տեղում է (192 մլն դրամ): Պատգամավոր Ալիկ Պետրոսյանի «ՄԱՊ»-ը, Գուրգեն Արսենյանի (ՄԱԿ կուսակցության ղեկավար) վառելիք ներմուծող «Արսօյլ» ՀՁ-ն չափազանց «խեղճ» են պետական այս համալսարանների համեմատ և զբաղեցնում են համապատասխանաբար 236-րդ և 329-րդ հորիզոնականները: Մի խոսքով, սոցիալական ապահովության վճարների ցանկի տվյալների պարզ համեմատությունը ևս ցույց է տալիս, որ մեր խոշոր օլիգարխները շարունակում են բյուջե վճարել այնքան գումար, որքան ցանկանում են:
