«Երկիր»-ը գրում է, որ ապրիլի 16-ին Վանաձոր է այցելել Հայաստանի գրողների միության նախագահ Լևոն Անանյանը, ում մարզային այցելությունները սովորաբար համընկնում են ՀԳԱ որևէ անդամի հոբելյանի կամ որևէ գրողի նվիրված հոբելյանական միջոցառման հետ:
«Այս անգամ, սակայն, Անանյանի այցը բոլորովին այլ բովանդակություն և նպատակ է ունեցել. ՀԳՄ նախագահը, Աժ պատգամավոր Տաճատ Վարդապետյանի հետ, Վանաձորի կենտրոնական գրադարանի դահլիճում հավաքված լոռեցի գրողների համար՝ հիմնականում ՀԳՄ անդամներ, նախընտրական քարոզարշավ է անցկացրել:
Անշուշտ, հարկ չկա նշելու՝ ում օգտին: էլ ում օգտին կարող էր քարոզել ստեղծագործական այն միության ղեկավարը, ով ժամանակին, երբ այնքան դրա կարիքը կար, ծպտուն իսկ չհանեց օտարալեզու դպրոցների բացման դեմ. էլ ո՛ւմ օգտին կարող էր քարոզել ՀԳՄ նախագահը, ով իր բոլոր գործողությունները ոչ միայն կառուցում է իշխանահաճո տրամադրությամբ ու տրամաբանությամբ, այլև նորօրյա քարոզչի թիկնոցն ուսերին՝ իբրև առաքյալ հայտնվում է գավառներում, որպեսզի իշխանությունների և իշխող կուսակցության գովքն անի, Էլ ո՛ւմ օգտին կարող էր քարոզել մեկը, ով իր ղեկավարած միությունը տարիներ շարունակ լցրել ու լցնում է ապաշնորհների, գրական միջակությունների նորանոր հարյուրյակներով:
«Իմ նմանները, ովքեր մտահոգ են երկրի բախտով, պատրաստվում են սատարել այն քաղաքական ուժին, որը ղեկավարում է ՀՀ նախագահը: Նախագահի պաշտոնում հաջորդ ընտրություններում ևս ես տեսնում եմ Սերժ Սարգսյանին»,- ելույթում ասել է Լ. Անանյանը: Գրող, ստեղծագործող մարդը, ով ի բնե պետք է ընդդիմադիր լիներ, ընդդիմադիր՝ նույնիսկ ինքն իրեն, իր երեկվա օրվան, երեկվա բառին ու տողին, որ ինքնամերժումի տառապանքով պիտի հարթեր արվեստագետի դժվարին ճանապարհը, այսօր դարձել է իշխանությունների կամակատարը՝ քիչ է, ստանձնել է նաև ուրիշներին այդպիսին դարձնելու պարտականությունը: Եվ ցավալին այն է, որ անանյանական ջանքերն իզուր չեն անցել, քարոզչաժողովի ժամանակ ելույթ են ունեցել լոռեցի գրողներ, ովքեր իրենց նվիրվածության ու հավատարմության խոսքս են հնչեցրել ոչ միայն ՀԳՄ նախագահին, այլև նրա սատարած կուսակցությանը:
Իշխանություններին մոտիկ կանգնելու ջանադրության համար կարելի է հասկանալ և ներել ում ասես, մինչդեռ անըմբռնելի և աններելի է ստեղծագործող մարդու ջանքը` հայտնվել իշխանությունների և իշխանավորների կողքին, դառնալ նրանց գործիքը՝ դրանով իսկ, ավաղ, հերքելով ստեղծագործող մարդ լինելու երանելի շնորհը»,- եզրափակում է թերթը:
