Ադրբեջանական Turan լրատվական գործակալության փոխանցմամբ՝ Obyektiv.tv-ին տված հարցազրույցի ժամանակ Կարնեգիի հիմնադրամի՝ Կովկասի հարցերով փորձագետ Թոմաս դե Վաալն անդրադարձել է Հարավային Կովկասի խնդիրներին.
«Կովկասի բոլոր պատերազմները ԽՍՀՄ փլուզման հետևանք են: Դրանց ավարտը դեռ չի նշմարվում: Ռուսաստանն ամեն գնով փորձում է պահպանել իր ներկայությունը տարածաշրջանում, քանի որ հասկանում է՝ եթե տարածաշրջանում գտնվող ինքնիշխան երկրները հանձնի նրանց, ապա ինքը կկորցնի ողջ Կովկասն ընդհանրապես:
Դրա վառ օրինակը 2008 թվականի օգոստոսին Ռուսաստանի ու Վրաստանի միջև տեղի ունեցած պատերազմն է: Սակայն ներկայումս ո՛չ 1990-ական թվականների սկզբներն է, ո՛չ էլ 1990-ական թվականների կեսերը, երբ հետխորհրդային երիտասարդ երկրների ղեկավարությանը կարելի էր մանիպուլացնել:
Ադրբեջանի ֆինանսական կարողությունների ու տնտեսական աճի շնորհիվ զգալիորեն նվազեցվեց տարածաշրջանային ազգամիջյան հակամարտությունների որոշման ժամանակ արտաքին գործոնի ազդեցությունը:
Եթե 15-20 տարի առաջ Ռուսաստանը որպես իր բնական դաշնակից էր ընտրել Հայաստանին՝ Կովկասի թույլ օղակին, ապա ներկայիս Ռուսաստանը լրջորեն հակվում է դեպի Ադրբեջան: «Արաբական գարուն»-ն այժմեական է այն բոլոր երկրների համար, որոնցում դեռ պահպանվում են ավտորիտար ռեժիմները:
Ադրբեջանը Թուրքմենստան չէ, սակայն նախագահ Իլհամ Ալիևը լեգիտիմ է միայն ածխաջրածինների վաճառքից ստացվող մեծ շահույթի շնորհիվ: Եթե Ալիևը ցանկանում է խուսափել արևելյան տիրակալների ճակատագրից, ապա դրա համար անհրաժեշտ է, որ նա դիվերսիֆիկացնի երկրի տնտեսությունը, անցկացնի բարեփոխումներ, փոխի կադրային քաղաքականությունը, ռեալ երկխոսություն սկսի քաղաքական կուսակցությունների հետ, ստեղծի ամուր քաղաքացիական հասարակություն»:
