Ճանապարհային ոստիկանության նախկին պետ, ներկայումս պետական միջոցների յուրացման համար դատարանի առջև կանգնած և մեղադրվող Մարգար Օհանյանը երեկ դատարանի դահլիճում հայտարարել է, որ ինքը խնդիրներ է ունեցել նախկին ոստիկանապետ Ալիկ Սարգսյանի հետ, դեմ է եղել նրա որոշ նշանակումներին և այդ խնդիրների պատճառով իր «գլխին սարքել» են, և ինքը հայտնվել է մեղադրյալի վիճակում ու ազատազրկվել է:
Ինչպես հիշում ենք, երբ սկսվում էր Օհանյանի դատավարությունը, նա հայտարարել էր, որ անուններ է տալու և բացահայտումներ է անելու: Առայժմ Օհանյանը տվել է միայն Ալիկ Սարգսյանի անունը, այն էլ` կարծես թե բավականին անմեղ մի կոնտեքստում՝ «խնդիրներ է ունեցել նրա հետ, ու իր գլխին դրա համար սարքել են»: Սակայն նույնիսկ ոզնուն է պարզ, որ ոստիկանապետի և նրա ենթակա ՃՈ պետի խնդիրները չէին կարող հանգեցնել նման աղմկոտ դատավարական գործի և ձերբակալության: Խնդիրն այն է, որ ՃՈ պետը կարծես թե փոքր-ինչ մեծ պաշտոն է շեֆ-ենթակա հարաբերության հետևանքով նման ազատազրկման և դատական գործի համար:
Այսինքն` կասկած չկա, որ Օհանյանի ձերբակալության հավանությունը, եթե ոչ հրահանգը, ապա առնվազն հավանությունը ստացվել է ավելի բարձր մակարդակով, այսինքն` նախագահական նստավայրի մակարդակով: Իսկ այդ մակարդակում էլ հավանություն ստանալու համար, Ալիկ Սարգսյանին ըստ երևույթին հարկ է եղել ներկայացնել Մարգար Օհանյանի բավական ծանր հանցանք, և միգուցե ավելին, քան նրան այսօր մեղադրում են: Կամ էլ Օհանյանի առավել ծանր հանցանքն է եղել պատճառը, որ ոստիկանապետին հրահանգվել է լուծել Մարգար Օհանյանի հարցերը: Բոլոր դեպքերում, չի էլ բացառվում, որ Օհանյանի գլխին «սարքում» են, սակայն ամենայն հավանականությամբ պատճառը նրա և Ալիկ Սարգսյանի միջև եղած խնդիրները չեն, այլ շատ ավելի լուրջ բան` լուրջ մակարդակում: Եվ այստեղ դրա մասին է վկայում այն, որ նախապես հայտարարելով, թե անուններ է տալու և բացահայտումներ է անելու, Օհանյանը հանկարծ բավական լուռ դարձավ և տվեց Ալիկ Սարգսյանի անունը միայն, այն էլ` ընդամենը իր հետ ինչ-որ կադրային հարցերում անհամաձայնության համատեքստում:
Ակնհատ է, որ ինչ-որ լուրջ ազդեցությամբ Մարգար Օհանյանը ներկայումս ստիպված է բավական անլուրջ ինքնապաշտպանությամբ հանդես գալ, խոստացված բացահայտումների մասին լռելով և ընդամենը Ալիկ Սարգսյանի անունը շրջանառության մեջ դնելով: Իրականում բոլորի համար էլ պարզ է, որ Ալիկ Սարգսյանն իրականում ընդամենը «պեշկա»՝ շախմատային զինվոր է ներկայիս գործընթացում, առավել ևս, որ նա այդպիսին էր որպես ոստիկանության պետ հենց իր ղեկավարած՝ չակերտավոր ղեկավարած համակարգում: Այնպես որ, այստեղ շատ ավելի լուրջ պարտիա է խաղարկվում, որում մենք կարծես թե ականատես ենք լինում ընդամենը «պեշկաների» բախման պես մի երևույթի, որի հետևում կարող է թաքնված լինել արդեն «ֆիգուրների» լուրջ ճակատամարտը: Թեև հնարավոր է, որ բանը դրան չհասնի, և ֆիգուրները գիտակցելով փոխադարձ խոցելիությունը, բավարարվեն զինվորներին զոհելով:
