«Բարեկնդանը մեր ժողովրդի ամենասիրելի տոներից է եղել: Այն ավելի ճոխ է նշվել, քան Ամանորը, ինչի մասին վկայում է նաև մեր բանահյուսությունը: Առաջացել է բարի կենդանություն բառից և նվիրված է բնության կենարար ուժերին»,- այս մասին այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանը նշեց «Հայ խոհարարական ավանդույթների զարգացման և պահպանման» ասոցիացիայի քարտուղար Վահե Անթանեսյանը:
Նրա խոսքերով՝ հայկական Բարեկենդանը բրազիլական կարնավալի նախատիպն է եղել: Տոնի ժամանակ ընտրվում էր գժի կերպարանքով մի թագավոր, որին նստեցնում էին պատգարակի վրա և շրջում համայնքից համայնք: Այդ օրը թույլատրելի էր ամեն ինչ: Չկար սահմանված որևէ պատիժ:
Տեր Պարթև քահանա Մուրադյանը, խոսելով տոնի մասին, նշեց, որ այն շատ ճոխ է նշվել նաև եկեղեցում. «Բարեկենդանին վանականները իրավունք ունեին դուրս գալ վանքերից, զվարճանալ, նաև քննադատել իրենց մեծերին»:
«Օրվա պարտադիր ուտելիքներն էին՝ լցոնած հնդկահավը, փախլավան և խաշը: Տոնի վերջում թանապուր և ձու էին ուտում: Ձվով փակում էին իրենց բերանը մինչ Զատիկ, իսկ Զատիկին բացում կրկին ձվով»,- հավելեց Վահե Անթանեսյանը:
