Հայաստանի լրագրողական հանրությանը հերթական մարտահրավերն է նետվել, բայց այս անգամ առանձնակի ցինիկությամբ և անպատկառությամբ: Այս անգամ ոչ թե ինչ-որ մեկը դատական հայց է ներկայացրել որևէ լրագրողի և լրատվամիջոցի դեմ` փորձելով սնանկության հասցնել այդ լրատվամիջոցին, այլ պարզապես ձերբակալել են լրագրողի՝ «Հայկական ժամանակ» օրաթերթի լրագրող Հայկ Գևորգյանին:
Այս անգամ ոչ թե մամուլն են փորձում սնանկացնել, այլ ոստիկանությունն է ի ցույց դնում իր սնանկությունը՝ մտավոր սնանկությունը, Հայկին ձերբակալելով մի այնպիսի անհիմն ու անհեթեթ մեղադրանքով, որը եթե հանձնարարվեր մանկապարտեզի երեխաներին, ապա նրանք անկասկած կհրաժարվեին նման անհեթեթությամբ դառնալ զավեշտի առարկա:
Իրավիճակը, սակայն, ամենևին երեխայական և զավեշտալի չէ: Հայկ Գևորգյանի դեմ կատարվածը ոտնձգություն է ազատ մամուլի, ազատ լրագրության դեմ, ոտնձգություն է ազատ խոսքի, լրագրողական ազատության և ընդհանրապես մարդու ազատության դեմ: Այսինքն` ինչ կատարվել է Հայկի հետ, դա ոտնձգություն է ոչ միայն նրա, այլ նաև ամբողջ հասարակության հանդեպ: Եվ սա անում է այն իշխանությունը, որը խոսում է ազատ և արդար ընտրություն անցկացնելու մտադրության մասին: Այ այդ մտադրությունը, նման քայլերի պարագայում, իսկապես դառնում է զավեշտալի մի բան:
Խոսք չկա ասելու ոստիկանության մասին, որը գործում է սովետական «մենթության» լավագույն ավանդույթների ոգով, վկայելով թե՛ իր առանձնակի ցինիզմն ու մարդու իրավունքի հանդեպ բացարձակ արհամարհանքը, թե՛ նաև իր բացարձակ ոչ կոմպետենտությունը գրեթե բոլոր իմաստներով: Իսկ կոնկրետ նոր ոստիկանապետ Վովա Գասպարյանի առումով, Հայկ Գևորգյանի հանդեպ կատարվածը պարզապես դիմակազերծում էր, այսպես ասած` նոր ոստիկանության մասին նրա հայտարարությունների փուչիկի պայթյուն:
Այս ամենով հանդերձ, սակայն, գլխավորն այսօր Հայկի իրավունքն ու ազատությունն է, և մենք բոլորս պարտավոր ենք մեր ուժերի ներածին չափով նպաստել նրա իրավունքի արագ վերականգնմանն ու Հայկի ազատությանը հասնելուն: Դա մեր բոլորիս պարտքն է՝ լրագրողական հանրության, իրավապաշտպանների և քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչների:
Ազատություն Հայկ Գևորգյանին:
Լուսանկարը` Գագիկ Շամշյանի
