Խոսելով բանակ-հասարակություն փոխհարաբերությունների և վերջին շրջանում բանակում ստեղծված իրավիճակի մասին՝ ՀՀ ՊՆ առընթեր հասարակական խորհրդի նախագահ Գեղամ Հարությունյանը նշեց, որ իրենք աշխատում են երկու ուղղությամբ՝ հասարակական օժանդակությունը բանակին և հասարակության վերահսկողության իրականացումը բանակում, բանակային գործընթացների նկատմամբ, որոնք խիստ շաղկապված են: Այսինքն՝ իրականացվող վերհսկողության նպատակը հիմնականում մեկն է՝ ամրապնդել ներքին վերահսկողության մեխանիզմը:
Վերհսկողություն ասելով՝ նշեց, որ անցկացնում են ստուգայցեր: Իսկ ուշադրության կենտրոնում հայտնվում են իրավական պաշտպանվածության, կենցաղային հարցերը, որոնք ապահովում են զինծառայողի ինքնազգացողությունը:
Լրագրողի դիտարկմանը, թե ամեն դեպքում հասարակությանը հուզում է բանակում առկա վիճակը, քանի որ իրավիճակը մտահոգիչ է բոլորի համար, Գ. Հարությունյանը արձագանքեց. «Հասարակական մտահոգությունը նույնպիսի ուժգնությամբ կա նաև բանակում: Սա ելակետային նախապայման պետք է ընդունել, որը բացառելու դեպքում առաջանում է խզում բանակի և հասարակության միջև»:
Իսկ ինչ վերաբերում է հարցին, թե ներկա պահին որն է ավելի շատ մտահոգիչ հանգամանք՝ ասաց, թե վերջին տարիների վիճակագրությունը ցույց է տալիս, որ տարեցտարի մահացության մակարդակը իջնում է: «Բոլորս էլ ցանկանում ենք, որ դա լինի կտրուկ: Ինչ կարող եմ ասել այս դաշտի մասին՝ բարդ դաշտ է: Բանակը երբեք չի խուսափում իր պատասխանատվությունից: Բայց սա մնում է շատ ծանր դաշտ, և ես այստեղ լուծումները տեսնում եմ հետագա մասնագիտացված աշխատանքի խորացման մեջ: Ընդհանրապես, բանակի առաջընթացը կապում են նրա մասնագիտական ներուժի բարձրացման հետ, ինչպես նաև մասնագիտացված կառույցների ստեղծման հետ»:
Լրագրողի հարցին՝ եթե նշում է, որ դեպքերը կտրուկ նվազել են, կարո՞ղ է թվեր հրապարկել, նա պատասխանեց, որ ներկա պահին իր ձեռքի տակ չկան, բայց տարեվերջին նախարարությունը կհրապարկի: «Նվազում, իրոք, լինում է։ Անցյալ տարվա թվերը պաշտոնպես հրապարակել ենք արդեն՝ 54 մահ: Բայց այդ նվազումը ոչ հասարակությանը, ոչ բանակին, ոչ կոնկրետ ՊՆ նախարարին չի բավարում: Խնդիր է դրված ավելի կտրուկ արդյունքներ տեսնել»:
Արձագանքելով լրագրողի հարցին՝ Գ. Հարությունյանը խոսեց նաև Արարատ քաղաքից զինծառայողի մասին, որը, հրապարակման համաձայն, ծեծի արդյունքում հոգեկան խանգարում էր ստացել: Նրա խոսքերով՝ ինքը զրուցել է մասնագետների հետ,որոնք ասել են, թե սա հոգեկան հիվանդություն է, որը նաև գենետիկ դրսևորում ունի: Ծեծի հավանական վարկած, ըստ նրա, չկա, չնայած քրեական գործ է հարուցվել:
Մեր դիտարկմանը, թե ինքը հավատացե՞լ է, արձագանքեց. «Եթե հավատացած եք, որ ինչ-որ մեկը բոլոր դեպքերին հետամուտ կլինի՝ սխալվում եք, և նման բաները մի մարմնով չեն սահմանափակվում»:
Ինչ վերաբերում է այն հարցին , թե ստեղծված իրավիճակում արդյո՞ք դրան չի նպաստում գործերի ոչ օբյեկտիվ բացահայտումը, ավելացրեց. «Ես կարող եմ արձանագրել հետևյալը, որ կա արմատացած խոր անվստահություն իրականացվող քննությունների նկատմամբ: Բայց այսօր խնդիրը նաև այդ երևույթը հաղթահարելու մեջ է: Տարիների ընթացքում ձևավորվել է դա: Արձանագրում եմ նաև, որ շատ կարևոր է այս անվստահության հաղթահարումը: Այսօր պատասխանտուները փորձում են քայլեր ձեռնարկել, որ գոնե նոր տեղի ունեցող դեպքերի վերբերյալ քննությունները լավ լինեն: Համենայնդեպս, մենք տեսնում ենք այդպիսի հայտարություններ և հավաստացիումներ: Ես ուզում եմ վստահ լինել, որ դա այդպես է»,- հույս հայտնեց Գեղամ Հարությունյանը:
Սակայն նա չկարողացավ նշել, թե 54 դեպքերից քանի սպանության գործեր են բացահայտվել, քանի որ իր ձեռքի տակ չկա վիճակագրություն:
