Համացանցում տարածվել է Հայ առաքելական եկեղեցու Ռուսաստանի և Նոր Նախիջեւանի թեմի առաջնորդ Եզրաս արքեպիսկոպոս Ներսիսյանի տեսաուղերձը, որ ավելի հասանելի լինելու կամ «պատվիրատուներին» հասկանալի լինելու և նրանց մոտ կասկածի տեղ չթողնելու համար ուղեկցվում է ռուսերեն տիտրերով։
Սա, երևի, Հայաստանի քաղաքական պատմության մեջ առաջին դեպքն է, երբ բարձրաստիճան հոգևորականը հանդես է գալիս իբրև ոչ թե հոգեւոր սպասավոր և քարոզիչ, այլ ընտրական գործընթացի անմիջական մասնակից, ընտրապայքարի սուբյեկտ։
Հայ եկեղեցու փաստացի գլուխ Գարեգին Բ․-ի կողմից «Ուժեղ Հայաստանի» առաջնորդ Սամվել Կարապետյանին այցելությունը, իհարկե, վկայություն էր, որ Մայր աթոռը նրան աջակցում է, բայց եթե դա կարելի էր ներկայացնել որպես տնային կալանք անցկացնող հավատացյալ մարդուն «հոգևոր տոկունություն ներշնչելու» համար արված քայլ, ապա Եզրաս արքեպիսկոպոսի տեսաուղերձը որևէ կերպ համատեղելի չէ նրա կարգավիճակին, քանի որ նրա խոսքը թե ենթատեքստով, թե կոնկրետ ձևակերպումներով բացառապես քաղաքական է։
ՀԱԵ Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի թեմի առաջնորդը դիմում է ոչ միայն իր հավատավոր հոտին, այլև Հայաստանի բոլոր քաղաքացիներին, հորդորում, որ հունիսի յոթին ներկայանան ընտրատեղամաս և քվեարկեն «հանուն ուժեղ հայրենիքի, Հայ եկեղեցին կեղծ բարեփոխիչներից պաշտպանելու և ազգային արժանապատվության վերականգնման»։
Ուշագրավ է, որ անցյալ շաբաթ մի խումբ մտավորականներ այցելել են Մայր աթոռ։ Այդ առթիվ լրատվամիջոցներից մեկը անոնս է արել, որ նրանք «պատրաստվում են Վեհափառին խնդրել, որ դիմի ժողովրդին»։ Գարեգին Բ․-ն ընտրությունների քարոզարշավին ուղղակի և իր դեմքով ներգրավվելուց ձեռնպահ է մնացել, և այդ պարտավորությունը դրել է Եզրաս արքեպիսկոպոս Ներսիսյանի՝ իր հարազատ եղբոր, վրա։
Ըստ երևույթին, այդ տեսաուղերձը «Ուժեղ Հայաստանի» վերջին քարոզչական ռեսուրսն է, որի արդյունավետությունը քաղաքական իմաստով խիստ կասկածելի է, իսկ Հայ առաքելական եկեղեցու հեղինակությանը հասցված վնասը՝ առարկայորեն շոշափելի։ Այն բացահայտում է ռուսաստանաբնակ հայ օլիգարխներից Մայր աթոռի ենթակայական կախվածությունը, պսակազերծում բարձրաստիճան հոգևորականությանը՝ որպես նախկին իշխանական համակարգի «կցորդի»։
Առերևույթ խոսելով Եկեղեցու պաշտպանության մասին, Եզրաս արքեպիսկոպոսը բացահայտում է, որ Մայր աթոռը հենց օլիգարխիայից փրկվելու, հոգևոր կենտրոնի դարավոր առաքելությանը վերադառնալու խնդիր ունի։
Արժե նաև զուգահեռել, որ զուգահեռաբար տարածվել են Ռուսաստանի հայերի միության ռեգիոնալ մի քանի, անգամ՝ Ադիգեայի, կառույցների ղեկավարների տեսաուղերձները։ Նրանք Ռուսաստանում ապրող ՀՀ քաղաքացիներին կոչ են անում անպայման մասնակցել ընտրություններին և քվեարկել «հանուն ռուս և հայ ժողովուրդների դարավոր եղբայրության, որովհետև միայն այդ դեպքում է, որ Հայաստանը լուսավոր ապագա կունենա»։
Ընդդիմադիր «Ուժեղ Հայաստանը» Մայր աթոռը վերածել է քաղաքական քարոզչոության ամբիոնի, Գարեգին Բ․-ին և Ռուսաստանի հայերի միության նախագահին բերել նույն «կարգավիճակի»։ Ընտրություններն, իրոք, պետք է լուծեն նաև Մայր աթոռի աստվածառաք կարգավիճակը վերականգնելու հարցը։
